swiatpilki.com

No to może się skusze, bo generalnie większość dyskusji wokół LLM powoduje u mnie zażenowanie.

Kupiłem tydzień temu, musi poczekac do nowego roku, ale recenzje zachęcające.

Powiedzcie mi bo straciłem wenę do czytania kryminałów i myślę, żeby się wziąć za coś ambitnego. Czy ktoś z was czytał "Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów" Schopenhauera, "Mein Kampf" albo coś Freuda?

Nie wiem na jakiej zasadzie dobierałeś te książki, te Mein Kampf wygląda tam dość zjawiskowo, ale Tobie szczerze poleciałbym coś z tego:

https://bonito.pl/produkt/kulturowe-spr ... italizmu-2
https://lubimyczytac.pl/ksiazka/203551/sprawiedliwosc

Przystępnie napisane, w tematyce, która może Cię interesować. Łapią się raczej na "coś ambitniejszego";)

DDK pisze: ↑

24 gru 2025, 11:14

Czy ktoś z was czytał "Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów" Schopenhauera

Nie wiem czy nazwałbym tę ksiażkę czymś ambitnym.
To nie jest książka ucząca tego jak sie wysławiać, jak argumentować i pokazywać swoje racje, aby przekonać drugą osobę albo aby miały logiczny sens. W dzisiejszych czasach ta książka powinna miec tytuł "Erystyka, czyli sztuka udawania, że się wygrało gównoburzę w internecie" - bo tam są rady pokroju 'zmień temat', 'udawaj, ze coś udowodniłeś, choć tak naprawdę wcale nie', 'udawaj, że tak naprawdę chodziło Ci o coś innego' czy rada ostateczna: zwyzywaj drugą osobę od debila czy idioty. I każda taka rada jest opisana na 2-3 strony malenkiej ksiazeczki.
Idealne do tematu politycznego na forum co najwyżej.

Jak chcesz mogę przejrzeć książki popularnonaukowe jakie mam i wybrać te, które uważam za najfajniejsze. Ale to raczej w 2 dzień świąt.

Na razie mam za 3 tygodnie dostać właśnie powyższe książki i zastanawiam się czy warto, stąd też moje pytania. Ogólnie o dziwnych rzeczach się dyskutuje o 3 w nocy najebanym.

Cooo...
Czyli ktoś uznał: Dedek, masz tu książkę idealna dla Ciebie (Mein Kampf), a jakby ktoś Cię później przekonywał, że tezy zawarte w tej książce są głupie to masz jeszcze Erystyke, żeby go przekonać, że wcale nie.

Nie, była rozmowa na temat literatury w której brało udział kilka osób i powyzsze mnie zainteresowało, więc stwierdziłem że może warto się trochę dokształcić.

DDK pisze: ↑

24 gru 2025, 11:14

Powiedzcie mi bo straciłem wenę do czytania kryminałów i myślę, żeby się wziąć za coś ambitnego. Czy ktoś z was czytał "Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów" Schopenhauera, "Mein Kampf" albo coś Freuda?

To już lepiej sięgnij po książki Władysława Tatarkiewicza.

DDK pisze:Powiedzcie mi bo straciłem wenę do czytania kryminałów i myślę, żeby się wziąć za coś ambitnego. Czy ktoś z was czytał "Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów" Schopenhauera, "Mein Kampf" albo coś Freuda?

Gustav Jung zamiast Freuda.

Enviado desde mi RMX3363 mediante Tapatalk

Nie sądzę, żeby lektura Tatarkiewicza obecnie kogoś zafascynowała;)

Ktoś czytał i jest w stanie coś powiedzieć na temat serii "Malazańska Księga Poległych" Stevena Eriksona?



Jestem zainteresowany zakupem wszystkich 10 tomów, ale to inwestycja blisko 1 tys. zł.

Słyszałem, że jest to świetna seria dark fantazy i ogólnie jedna z najlepszych pozycji tego gatunku. Ktoś jest w stanie coś więcej powiedzieć na temat tego cyklu książek i polecić dla fana dark fanazy?

Berele Lewartow pisze: ↑

25 gru 2025, 9:58

Nie sądzę, żeby lektura Tatarkiewicza obecnie kogoś zafascynowała;)

Że ramota?

To polecam "Czarnego łabędzia" Nassim Nicolas Taleb. Albo "Rozpieszczony umysł" Greg Lukianoff i Jonathan Haidt.

2025 to dla mnie najgorszy czytelniczo rok w życiu. Mało przeczytanych książek (aktualnie 35, myślę, że dobiję do deklarowanych 36) i też, przede wszystkim, mało dobrych książek.

Pierwsza książka, która mnie wciągnęła i wyrwała z czytelniczego marazmu, to lektura z sierpnia – „Wiem, co zrobiłeś!” Adriana Bednarka. Książka z akcją osadzoną w środowisku piłkarskim Krakowa. Nie tak dobra, jak parę innych tego autora, ale zadziałała na mnie doskonale. Wcześniej przez 7 miesięcy przeczytałam tylko 6 książek i miałam ogromny odrzut od czytania.

Widzę, że nie przeczytałam w tym roku prawie żadnej literatury faktu. Jedynie „Martwą górę”, która nie jest jakaś bardzo udana, ale dzięki niej dowiedziałam się więcej o tragedii na Przełęczy Diatłowa. Za to z kategorii wspomnień przesłuchałam autobiografię Kelly Bishop, gdzie lektorką jest sama autorka – i to zdecydowanie moje najlepsze czytelnicze wspomnienie z tego roku. Niesamowita przyjemność!

Najlepsze polskie książki z tego roku: „Obiekty głębokiego nieba" Małeckiego i „Tewila Bambi” Ćwieka – choć i jedna, i druga nie należą do moich ulubionych książek tych autorów.

Z literatury zagranicznej – „Goście” Agnes Ravatn i „Duchy” Dolly Alderton (bardzo prawdziwe spojrzenie na problemy pokolenia millenialsów).

No i tytuły najbardziej wciągające – seria Pomoc Domowa Fridy McFadden i „Kocham, mama” Iliany Xander.

Właśnie, jakoś przestałem tu pisać, bo jest mało do pisania, walczę, żeby zamknąć rok chociaż 20 książkami. Co prawda część z nich to "cegły" i to raczej niełatwe w odbiorze, co zaniża statystyki, ale jednak szału nie ma. Sporo okoliczności się na to złożyło.