Książki - recenzje - Strona 139

[Mr.Chris]

U mnie też dosyć kiepsko. Z książek papierowych tylko najnowszy Wiedźmak, dużo bardziej mi audiobooki weszły. Tam też powtórzyłem Wiedźmina, ale do tego cykl The Expanse, 4 tomy Wędrowycza do biegania, parę pojedynczych książek, w tym kilka kibicowskich i zacząłem cykl Diuny, który mnie nieco zastopował. Łącznie będzie 20-25 pozycji, ale nie znam dokładnej liczby, bo parę z nich było na przełomie tego i poprzedniego roku.

[FILIPPO828]

Może nie jestem jakimś zagorzałym czytelnikiem ale jak przeczytałem książkę "Życie" o Michaela Jordanie to już poszlo. Jeśli chodzi o książki to moim ulubionym działem są biografie znanych sportowców. Oczywiście tych idolów z lat 90 tych. Cała historia z życia Michaela Jordana była naprawdę fascynująca. Czytałem też Kobiego Bryanta, Maradonę, Messi. Ale to co było ukazane w książce M. Taysona jego cała historia to naprawdę było niesamowite i naprawdę polecam kto nie czytał a lubi tego typu lektury.

[j1mmy]

Ktoś czytał i jest w stanie coś powiedzieć na temat serii "Malazańska Księga Poległych" Stevena Eriksona?



Jestem zainteresowany zakupem wszystkich 10 tomów, ale to inwestycja blisko 1 tys. zł.

Słyszałem, że jest to świetna seria dark fantazy i ogólnie jedna z najlepszych pozycji tego gatunku. Ktoś jest w stanie coś więcej powiedzieć na temat tego cyklu książek i polecić dla fana dark fanazy?

Ten cykl ma swoich zagorzałych wyznawców i z całą pewnością jest to kanon gatunku. Ja za Ericsonem nie przepadam z jednej prostej przyczyny. Zbyt duża ilość wątków, która na poczatku utrudnia złapanie obrazu całości. Przebrnąłem nie zachwyciło mnie to, natomiast są ludzie którzy gotowi mnie ukrzyżowac za moje herezje.

[Zygmunt-1]

Wszedłem na Labotiga żeby zobaczyć nowości i aż mnie ściska w środku, że jest tyle książek do przeczytania. Na Wydawnictwo Czarne nawet nie zaglądam, bo wybuchnę.

A Chłopki czekają ciągle na półce na odpowiedni moment

[Berele Lewartow]

Nie sądzę, żeby lektura Tatarkiewicza obecnie kogoś zafascynowała;)

Że ramota?

To polecam "Czarnego łabędzia" Nassim Nicolas Taleb. Albo "Rozpieszczony umysł" Greg Lukianoff i Jonathan Haidt.

Trochę tak. No i średnio widzę, żeby ktoś to hobbistycznie czytał od deski do deski.

[Boromir]

"Mein Kampf"

Bełkot. Nie warty uwagi.

[PietroBosman]

Nie sądzę, żeby lektura Tatarkiewicza obecnie kogoś zafascynowała;)

Że ramota?

To polecam "Czarnego łabędzia" Nassim Nicolas Taleb. Albo "Rozpieszczony umysł" Greg Lukianoff i Jonathan Haidt.

Trochę tak. No i średnio widzę, żeby ktoś to hobbistycznie czytał od deski do deski.

No ja właśnie mam zamiar poczytać "hobbistycznie".

[DDK]

Wszyscy tego Schopenhauera mi odradzilisxie, więc wczoraj odebrałem i jak tylko skończę obecna książkę to będzie kolejna.

[Zygmunt-1]

Kiedyś kupiłem to w Biedrze w koszu z książkami, za 10 zł chyba. Zacząłem czytać, ale to nie jest taka lekka czytanka co chłoniesz kartki seriami. Daj znać jak skończysz, czy warto podchodzić do tego

[Berele Lewartow]

No ja właśnie mam zamiar poczytać "hobbistycznie".

To daj znać potem, jak Ci idzie, no i czy hobby przetrwało. Może sobie zerknąć na to, nie wiem jak z dostępnością teraz:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/79800/h ... olitycznej

[PietroBosman]

No ja właśnie mam zamiar poczytać "hobbistycznie".

To daj znać potem, jak Ci idzie, no i czy hobby przetrwało. Może sobie zerknąć na to, nie wiem jak z dostępnością teraz:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/79800/h ... olitycznej

Nie znałem wcześniej tego tytułu. Sprawdzę.
Dzięki!

[czubatka]

Nie wiem czy nazwałbym tę ksiażkę czymś ambitnym.

Od razu zapytałem Claude

W Twojej wypowiedzi można zidentyfikować kilka chwytów erystycznych, co jest dość ironiczne, biorąc pod uwagę, że krytykujesz właśnie książkę o erystyce:
Użyte chwyty:
1. Przeinaczenie intencji dzieła - sugerujesz, że Schopenhauer pisał poradnik "jak wygrywać spory", podczas gdy jego celem było opisanie rzeczywiście stosowanych nieuczciwych chwytów, aby ludzie mogli się przed nimi bronić. To różnica między instrukcją a ostrzeżeniem.
2. Redukcja ad absurdum przez przerysowanie - porównanie do "gównoburzy w internecie" i sugerowanie, że książka to tylko zbiór rad typu "zwyzywaj od debila". Schopenhauer faktycznie opisuje takie chwyty (ostatni chwyt to argumentum ad personam), ale robi to w kontekście analizy ludzkiej natury i nieuczciwej retoryki, nie jako instrukcję.
3. Lekceważenie przez diminutywizację - określenie "malenka książeczka" i sugerowanie, że każda rada to tylko "2-3 strony" ma deprecjonować wartość dzieła.
4. Generalizacja i uproszczenie - przedstawienie całej książki jako zbioru tricków do wygrywania internetowych kłótni pomija filozoficzny i analityczny kontekst dzieła.
Ironicznie, sama Twoja krytyka jest bardziej erystyczna niż dialektyczna - skupia się na "wygraniu" argumentu poprzez ośmieszenie książki, zamiast na rzetelnej analizie jej treści i intencji autora.

[venomik]

xDDD
Czyli korzystając z erystyki pokazałem, że erystyka jest beznadziejna. Ale jeśli to pokazałem dzięki erystyce, to znaczy, że książka jest skuteczna, czyli jest dobra w tym co robi.
Ale przecież pokazywałem, że erystyka jest słaba. Więc jeśli mam rację, to erystyka musi być słaba.

Filozofowanie Venomika nocą po dwóch lampkach wina.

Absolutnie doceniam siedząca w Twoim pomyśle ironię

[asx76]

Ja na te piękne wieczory wciągnąłem się w inne klimaty. Właśnie zaczynam trzeci tom powieści Michaiła Szołochowa "Cichy Don". Ktoś z was czytał?

Jam to, nie chwaląc się, uczynił. A na poważnie: rzecz świetna, pięknie napisana. Absolutny must have!

[PietroBosman]

Ja na te piękne wieczory wciągnąłem się w inne klimaty. Właśnie zaczynam trzeci tom powieści Michaiła Szołochowa "Cichy Don". Ktoś z was czytał?

Jam to, nie chwaląc się, uczynił. A na poważnie: rzecz świetna, pięknie napisana. Absolutny must have!

Też wydanie cztero tomowe?