Po co żyjesz ? - Strona 3

[Pawel18]

Prawda jest bolesna ale zyje po to aby umrzec kiedys wraz z poczeciem moim zaczelo sie odlicznie do mojej smierci. W zyciu sa chwile dobre i zle, a takze trzeba sie nie podawac tym zlym chwila i walczyc z tym co nas smuci. Zyje sie tylko dla siebie gdyz nikt nie kocha cie tak jak ty siebie.

[Gość]

Zyje zeby Zyc

[Baqu]

Zyje zeby Zyc

a to strasznie odkrywcze stwierdzenie, ktore jednak nic nie wnosi, wiec po co żyjesz ?

[Gość]

Po to zeby kiedys umrzec zeby se biegac po ziemi i takie tam inne a ty po co zyjesz Baqu >>>???<<<<

[Baqu]

jak zyjesz po to zeby umrzec to moze odrazu Cie ktos dobije ?

Jak mi odpowiesz sensownie na moje pytanie ( ktore zadalem pierwwszy ) to ja odpowiem Ci na Twoje.

[Milka7]

Zyję po to, aby zralizować moje marzenia, osiągnąć pewne cele i zostawić po sobie pamiątkę dla innych.

[Uchi_UfFy]

Jedyne co mnie trzyma przy życiu, to to, że wiem co bym zrobił rodzicom, bliskim i znajomym tym występkiem .Ostatnio tyle tego...

[Onomatopejah]

Nie wiadomo czy dobre, acz żyje we mnei takie przekonanie, ze po mojej smierci świat będzie nadal trwał.

A ktoś powiedzial kiedyś, że ziemię i świat pozyczamy od swoich dzieci.
Rozumiecie... Jak cos pozyczamy to nie chcemy tego uszkodzić, żeby zwrocic w nienaruszonym stanie. A ja myślę, że żyje po to by mieć dzieci i wychować je na dobrych ludzi, żyję by pożyczyć od nich świat i żeby coś pozytywnego po mnie na nim zostało, bo jak już mowilam - silne zalozenie, ale uważam, ze po mnie świat jeszcze bedzie sie toczyl. Pozdrawiam, M.

[smitu]

ehhh tak teraz jak poczytalem ten temat wzielo mnie na refleksje,

niektorzy zyja tak bez celu w zyciu, zyja bo zyja, z dnia na dzien zeby tylko przezyc, sniadanie, szkola czy praca, obiad, tv, spac i tak codzien, inni zyja po to by sie wyszalec, imprezy itp, jeszcze inni zyja dla innych, pomagaja jak tylko moga oddajac siebie (matka teresa , jeszcze inni zyja by dawac ludziom swoja madrosc i przeslanie Karol Wojtyla, jeszcze inni zyja dla marzen, pasji, milosci, szczescia, zyja dla pamieci tych ktorych kochaja, chca byc zapamietani, doceniani, darza do spelniania swoich marzen, do tego by samemu do czegos dojsc, szukaja szczescia, kogos bliskiego kochanego, przyjazni, by dla tych bliskich zyc, poswiecac sie im, zyja by odkrywac swiat, wszystko co ma wokol nich miejsce, kazde zjawisko, chwila to cos nowego cos nad czym czasem warto przystanac i sie zglebic nalerze do takich ludzi mam przyjazn, rodzine, milosc, pasje dla tych wartosci zyje ale tez zyje po to by nie zawiesc tych ktorzy mi to zycie dali ... nie wiem co stalo by sie gdyby stracil ktoras z najcenniejszych dla mnie wartosci ...

[MarcinGol]

ja zyje po to zeby rozdziewiczac panienki :D

kazdy ma swoj wyzszy cel egzystencji

dobrze ze tu moja panna nie wchodzi

[Kaka_ACM]

ja zyje po to zeby rozdziewiczac panienki :D

kazdy ma swoj wyzszy cel egzystencji

Dziewicolog sie znalazł
Kto dużo mówi ten mało robi...

[Snipp_]

kazdy ma swoj wyzszy cel egzystencji

Dla Ciebie szczytem jest chyba robienie z siebie debila na forum piłkarskim.

[Eve`e]

ja zyje po to zeby rozdziewiczac panienki :D

kazdy ma swoj wyzszy cel egzystencji

dobrze ze tu moja panna nie wchodzi

to pieprzenie sie z panienkami uważasz za swój najwyższy cel egzystencji?
szkoda że twoja panna tego nie czyta.

[Baqu]

kazdy ma swoj wyzszy cel egzystencji

Dla Ciebie szczytem jest chyba robienie z siebie debila na forum piłkarskim.

a dla Ciebie pisanie nie na temat, w którym się wypowiadasz

mi na nowy krystalizują się plany, poczatkowo uwazalem, ze chyba lepiej patrzec dlugodystansowo, jednak ostatnio dochodze do wniosku, iz lepiej jest uzmyslowic o sprawach doczesnych, ktore staramy sie wykonac, a dzieki nim mozliwe ze w niedalekiej przyszlosci bedziemy w stanie osiagnac cos wiekszego, jednak jezeli nie pokonamy tego minimalnego nakladu pracy jaki musimy wlozyc bez sensowne sa dywagacje nad "wiekszymi wyzszymi" rzeczami i celami.

[futbolowa]

Naprawdę ciekawy temat... Nie widziałam go.

Po co żyję? Sama nie wiem. Kiedyś traktowałam życie zbyt lekko. To, że sama je sobie niszczyłam temu dowodzi. Teraz muszę za to pokutować nienajlepszą opinią w starej szkole, bezsennością, nerwicą i osłabieniem organizmu. W sumie kilkakrotne otarcie się o śmierć niczego mnie nie nauczyło. Dopiero, gdy z mojego otoczenia 'odszedł' ktoś, kto był na to stanowczo zbyt młody, poczułam, że coś ze swoim życiem zrobić trzeba. Dlatego wiem, że trzeba doceniać życie i żyć po to, by po prostu żyć...