To prawda.
Pewnie w dzisiejszym standardzie mieściłaby się bardziej, gdyby mocno wykonturowała twarz za pomocą makijażu - teraz modne są mocno podkreślone kości policzkowe. No i obowiązkowo musiałaby mieć napompowane usta.
Wrzucam codziennie na instastories różne swoje przemyślenia i choć generalnie feedback jest bardzo pozytywny, budujący i grzejący serducho, to kiedyś jedna laska się doczepiła, że budzę się bez makijażu. WTF? Ja używam tylko tuszu do rzęs, więc generalnie tak samo wyglądam z rana, jak i w środku dnia, a tu problem, bo przy porannej kawie nie mam tapety
A samo założenie, że człowiek budzi się w makijażu oznacza, że w tym makijażu trzeba się położyć spać - to po pierwsze chore, a po drugie - niezdrowe. I niestety znam sporo dziewczyn, które jak czasem nałożą trochę mniej warstw, to ludzie się ich pytają czy są chore albo zmęczone, bo wyglądają "dziwnie". Smutne to jest bardzo.Ja tam czuję się zajebiście tak, jak się noszę i choć podobno po trzydziestce nie wypada się nie malować, to naprawdę mam na to wywalone. Musiałoby mnie pogiąć, żeby np. w upały poświęcać najpierw godzinę na szpachlę, a potem chodzić z tym na ryju przez cały dzień. Już sobie wyobrażam, jak skóra nie może oddychać, jak toto spływa i męczy. No nie, nie ma bata. I z jednej strony podziwiam wszystkie dupy, którym się chce, a z drugiej im nie zazdroszczę - bo tak naprawdę mało kto wie, jak wyglądają naprawdę. Całe życie w masce - no dramat.