Remis z Hiszpanią to IMHO łatwiejsze zadanie niż ogranie Szwecji. Jak jesteś taką Polską, to z Hiszpanią możesz zagrać bazową grę: kontra, szybkie akcje, cofnięta defensywa, więcej przestrzeni dla Jóźwiaka czy Puchacza. Ugranie remisu to dalej ciężkie zadanie, ale nie wychodzisz poza swoją strefę komfortu, a Hiszpania to nie jest obecnie kadra ze ścisłego topu. Oglądnąłem fragmenty powtórki tamtego meczu i utwierdziłem się w przekonaniu, że my wcale nie zagraliśmy wyjątkowo dobrego meczu, byliśmy ot co solidni, popełnilismy błędy, ale mieliśmy szczęście, ogółem zapracowaliśmy na remis grając pod presją.
Ze Szwecją będziemy musieli wykreować sobie sytuacje w ataku pozycyjnym, dużo więcej czasu spędzić z wysuniętą defensywą, Jóźwiak i Puchacz będą musieli zrobić przewagę 1 na 1, a do tego będziemy musieli zagrać na zero z tyłu. Nawet jak wbijemy z przypadku jakąś bramkę to i tak będziemy musieli zachować czyste konto, a wiadomo, jak to za Sousy wygląda. Mecz z Hiszpanią pokazał, że jesteśmy w dobrej formie fizycznej, mówienie o krótkim czasie pracowania z Sousą to mrzonki, skoro potrafił nas optymalnie przygotować taktycznie na mecz z lepszym rywalem od Szwecji: ciężko sobie wyobrazić lepszą weryfikacje naszego potencjału niż mecz z podobnej klasy rywalem, który musimy wygrać. Dlatego strasznie jaram się tym meczem, ale nie dlatego, że jestem jakimś wielkim kibicem reprezentacji Polski, a dlatego, że to będzie ostateczna weryfikacja wszystkiego, co o tej reprezentacji pisało się od lat. Jak Zieliński znowu będzie niewidoczny, a my znowu wbijemy sobie bramkę i nie wygramy, to będziemy mogli dać sobie spokój z tym gadaniem o potencjale Zielińskiego albo z aspiracjami na coś więcej niż czołowa 16-tka w Europę. A jak się uda z kolei...
Dzięki tej wpadce ze Słowacją dostaliśmy najlepszą z możliwych weryfikacji tej ekipy i potencjału naszej piłki.