poczynania De Rossiego tylko uwypuklają nieudolność Mourinho i to jak się stoczył. Jak za dotknięciem magicznej różdżki Rzymianin odmienił ekipę Wilków. A to przecież żaden uznany trener, a żółtodziób, którego niedawno wykopali ze SPAL Ferrara.
Po pierwsze, Romę da się oglądać, przywrócił ładną dla oka piłkę, nie jest to już toporny futbol, a przyjemne granie, szybkie przechodzenie do ataku, coś w stylu Interu Inzaghiego.
Po drugie, posadził na ławce ręcznik Patrysię i okazuje się, że Mile Svilar to świetny bramkarz, młody broni jak natchniony. 2.5 sezonu Roma miała jednego z najgorszych bramkarzy we Włoszech w pierwszym składzie i Mourinho miał to w dupie, bo po pierwsze to jego ziomek z Portugalii, a po drugie to przecież kolejny klient Mendesa, więc nie dało się go odstawić.
Po trzecie, odrestaurowanie takich piłkarzy jak Lorenzo Pellegrini i Celik. Pluto na Pellegriniego, bo był fatalny za Mourinho, a za De Rossiego został odmieniony i jest decydującym graczem, dającym dobre liczby. Jak Celika zobaczyłem w Romie to nie rozumiałem po co takiego kasztana znowu Tiago Pinto kupił, a tu się okazuje że u De Rossiego to jest Pan Piłkarz, więc on jednak umie grać w piłkę.
Po czwarte, Roma pokonuje swoich rywali tabu. W derbach z Lazio długo nie wygrali i pierwsze derby De Rossiego okazują się zwycięskie. Do tego wygrana z Milanem, który regularnie leje Rzymian.
Po piąte, wyniki. Nie tylko ładna gra, ale wyniki. Roma raczej nie wypuści kwalifikacji do Ligi Mistrzów, czego Mourinho nie osiągnął. Tak jak pisałem, ten skład jest naprawdę dobry i może jakby De Rossi trenował od początku sezonu to mieliby te +10 punktów i mogli powalczyć o coś więcej.
Fajnie, fajnie, kolejny obiecujący włoski trener się pojawił.