Miałem wczoraj takie odczucia podobne do finału z 2017 roku z Juventusem, pokrzyczał rywal w pierwszej połowie, pogroził paluszkiem czy tam tupnął nogą po czym na dalszą część gry zabrakło już sił. Bardzo dobra pierwsza połowa Dortmundu, dla nich najmocniej szkoda pewnie tej sytuacji Adeyemiego. My się swoje wycierpieliśmy (czyt. po prostu nie bardzo potrafiliśmy oprzeć się naporom BVB, ale ta narracja o cierpieniu bardziej mi siada xD, wychodzi na jedno, ale nie brzmi tak źle), ale też nie czułem jakiegoś wielkiego zagrożenia czy poczucia niepokoju, czym bliżej meczu tym nabierałem pewności, że i tak dopiszemy ten puchar. Druga połowa to już niemal klasyka, gola głową strzela obrońca 172 cm, potem wylew w defensywie i dobicie. I tak w sumie patrząc po reakcjach w necie, czy tu na forum, strasznie obojętny i nijaki ten finał. Nawet bardzo nie wiem co dalej pisać, bo żadnej Ameryki nie odkryję.
To może po prostu na sam koniec, wczoraj 15. puchar Ligi Mistrzów, dzisiaj celebracja na Bernabeu i Cibeles, jutro oficjalka Kylianika, potem pewnie przedłużenie Modricia. Co za czas by żyć.