1. Na euforii po zdobyciu Pucharu Anglii przedłużasz kontrakt z Erikiem ten Hagiem po drugim najgorszym sezonie klubu pod względem liczby punktów w Premier League po odejściu Fergusona.
2. W letnim okienku transferowym inwestujesz około 200 mln funtów w piłkarzy, których chce trener.
3. Po dwóch miesiącach od letniego okienka transferowego zwalniasz Erika ten Haga.
4. Zatrudniasz Rubena Amorima.
5. Po dwóch tygodniach od debiutu nowego szkoleniowca zwalniasz dyrektora sportowego, Dana Ashwortha, który był przeciwnikiem podpisania kontraktu z trenerem mało elastycznym, który jest przywiązany do konkretnego systemu, niepasującego do obecnej kadry.
6. Obawy dyrektora sportowego się sprawdzają. Manchester United z Rubenem Amorimem kończy sezon na 15. miejscu w tabeli, przegrywa finał Ligi Europy i nie kwalifikuje się do europejskich pucharów na następny sezon. Mimo to pozwalasz mu przebudować zespół, wydając latem 250 mln euro.
7. Cztery miesiące po zamknięciu okienka transferowego zwalniasz trenera, a media sugerują, że główną przyczyną jest brak elastyczności trenera i trzymanie się ciągle tej samej filozofii.
Zmiana właścicielska była dla kibiców Manchesteru United uzasadnioną nadzieją na lepsze czasy, ale na razie te najważniejsze decyzje INEOS-u przynoszą klubowi negatywne skutki oraz spore straty finansowe.