I to było dziwne. Przyznam szczerze, że w tamtych czasach bliżej było mi do Juve, a Valencia była takim mniej kochanym dzieckiem, bo wkurzała mnie indolencja działaczy, ciągłe wahania formy, ciągłe tasowanie składem. No, a Juve polubiłem, bo nie chciałem być taki jak inniEmerald pisze:Ja, że tak powiem nie przepadam za Interem od lat 90tych
W mojej podstawówce królował wtedy Manchester United, Ajax Amsterdam, Inter Mediolan, Real Madryt, a Juve uchodziło za największe zło. No to ja zacząłem coraz częściej oglądać mecze Starej Damy i tak związałem się z nią emocjonalnie. Ale do czego zmierzam. Inter to ich największy wróg, ale do dziś pamiętam emocje w dwumeczu z Schalke w finale PU 97. Maurizio GANZ. Jaką on wtedy miał formę! Do dziś zastanawiam się, czemu ten piłkarz przepadł 
Po prostu identyfikowałem się z włoską piłką. Z czasem gra VCF zaczęła się układać, przyszły sukcesy, które bardzo wpłynęły na mój światopogląd piłkarski. Jednak Juve nie opuściłem, przeżywałem ich kryzys, który tłumaczyłem sobie tym, ze przecież Milan w 1996 roku także okupował środek tabeli. I nigdy nie ciągnęło mnie do Realu, Barcy, Manchesteru, czy Milanu. Po prostu te dwie ekipy znam od młodego gówniarza, to ich mecze zrobiły kiedyś na mnie wrażenie i jak to dzieciak, zacząłem szperać w prasie, dziennikach piłkarskich.