MU - Juventus 2:2
Uff, po pierwszym meczu nie miałem wątpliwości, że cokolwiek strzelić będzie ciężko (choć przy stanie 0:0 miałem dobrą okazję, gdy z pięciu metrów taką petardę w poprzeczkę walnął van Persie)... Mecz jednostronny, nieśmiałe ataki z mojej strony kończyły się zabójczymi kontrami, więc 3:0 to sprawiedliwy rezultat.
Rewanż już lepszy w moim wykonaniu, kilka składnych akcji, ale nic z nich nie wychodziło, przed przerwą Tomuś mnie skarcił (nienawidzę tego Giovinco...). Dobrą zmianę na rewanż dał Welbz, ale nie było wyniku. Po przerwie szybkie podwyższenie, później moje próby odrabiania strat kończące się groźnymi kontrami Tomusia... Ostatnie 10 minut to rozpaczliwa walka o gola, zakończona sukcesem. Najpierw akcja mojego zespołu, wybijanie piłki obrony Juve, przejęcie na prawej Rafaela, dośrodkowanie, przyjęcie Naniego i pewny strzał w długi róg bramki. Później szybko Tomuś poleciał do przodu, żeby podwyższyć wynik i uspokoić grę, ja przejąłem piłkę, wyprowadziłem kontrę, Nani przyjął na prawym skrzydle, bardzo szybko przerzucił do van Persiego, ten odegrał natychmiast do wychodzącego sam na sam Welbza, ten zamiast strzelać lekko wysunął Rooneyowi, który lekkim strzałem pchnął piłkę pod bezradnie interweniującym Buffonem. To był już doliczony czas gry, a sędzia nie pozwolił przeprowadzić kolejnej akcji. Remis 2:2, mimo że Tomuś miał lepsze sytuacje do strzelenia kolejnych bramek, można uznać za w miarę sprawiedliwy.
Dzięki za grę, fajna rywalizacja, pamiętam nasz ostatni pojedynek, gdy prowadziłem długo bodajże 2:0, a Ty mi trzy gole w końcówce strzeliłeś, teraz ja się nieco zrewanżowałem
