Na poczatku liceum już sytuacja się troche zaogniła (gdzie ja zawsze byłem pokojowo nastawiony) i z racji tego że nie byłem zbyt lubiany jedna droga do domu przez osiedle odpadała. Ale dobrze, bo dzięki temu miałem w miare spokój, nikt się nie srał, a ja nigdy nie szukałem zaczepek, przynajmniej "u siebie". Zdecydowałem, że lepiej udawać że nie wie sie o co chodzi i nie prowokować niż potem miećpopisany dom (w którym mieszkam jeszcze z rodzicami) napisami "śp. Dudek", "jwip" czy "anty Wisła".No niestety spokój był tymczasowy, trwał prawie 3 lata, jakieś 2 tygodnie temu się skończył i... trzeba czasami nieźle kombinować żeby dać sobie jakoś radę. Ale dopóki mieszkam z rodzicami to nie mogę się w nic poważnego wplątać, bo nie chce żeby oni mieli przez to problemy.
), miałem 7 lat i jako, że była zima zacząłem go nosić i tak zaczęła się cała przygoda z futbolem oraz samym Juventusem. Za chwilę był pierwszy finał LM, który widziałem i tam moja ukochana drużyna pokonała Ajax. Później porażka z BVB i wielki lament, już wiedziałem, że to jest moja perełka. Pierwsza koszulka Alena Boksicia, później Di Livio i Inzaghi. Nigdy nie miałem Alexa 
pewnego razu moja matula przyniosła mi koszulkę Ronaldo z Interu myśląc, że to Juventus. Nie ogarniała kolorów jakie posiadają Bianconeri i kupiła bo wiedziała, że to drużyna z Włoch, ehh kobiety 
dobrze mieć fajne starsze rodzeństwo 
śmieje się, że chyba nazwa mi się bardziej podobała 
date urodzenia itp. Na Widzew zaczęłam jeździć w 2002 roku. Pierwszy mecz zaliczyłam na rodzinnym sektorze, ale wiedziałam już, że tutaj szybko wrócę. Potem była kryta pierwszy i ostatni raz bo jacyś panowie kazali mi siedzieć 
i beż żadnego przytyku - tam naprawdę nas komentowało może z 5 ludzi, więc teksty że kibice City powstali po 2010 uważam za trafne. BTW ciekawe co z tymi ludźmi, jeden miał ksywe schmaichel, może gdzieś jeszcze po internetach żyje? Po traumie z Ligi Mistrzów uczucie przeniosło się głównie na Arsenal, co objawiało się tym, że... w bezpośrednich meczach City z Arsenalem zacząłem trzymać kciuki za Kanonierów, zaś wcześniej trzymałem je za City. Sympatia do 2 klubów skończyła się wraz z transferem Robinho, z którym w składzie Obywatele wydali mi się jacyś freakowaci i nienaturalni. Postawiłem na wierność dzieciakom Wengera. Dziś zastanawiam gdzie popełniłem błąd.
