Gry... - Strona 660

[7lechus]

Z jednej strony mam trochę wrażenie, że 2026 to trochę późno na wydawanie gry wyglądającej jak Wiedźmin 3 bis. Z drugiej strony jeżeli tytuł obroni się fabułą oraz jakością misji, przebuduje mechanikę walki (w stosunku do Wieśka 3) i wprowadzi parę innowacji to kto wie czy nie wyjdzie z tego całkiem przyzwoita produkcja, która wraz z nowym DLC do Wiedźmina 3 (ma być łącznikiem do nowej histroii Ciri) umili czas oczekiwania na Wieśka 4.



PS. bardzo fajne są te nutki motywu przewodniego.

[Samuraj]

Dzisiaj sobie ukończyłem Darksiders 3. Gra ma bodaj 8 lat a i tak graficznie nie wygląda źle, do tego jest bardziej wymagająca niż taki Code Vein którego też nie dawno przeszedłem a grałem w Darksiders 3 na normalnym poziomie trudności, jestem ciekaw jak absurdalna trudność musi być na wyższych poziomach.

Ogólnie grało mi się przyjemnie, sporo mechanik do odblokowania które służą eksploracji, przyjemna walka, ale z minusów to zdecydowanie brak jakiejś mapy. Gdy odblokowujemy nowe mechaniki, to otwierają się nowe możliwości eksploracji a w tym celu trzeba się cofać do miejsc w których już byliśmy, ale pewnymi drogami wcześniej nie mogliśmy przejść. Ma to swoje plusy i minusy, ale ogólnie przez ten aspekt idzie w grze mocno błądzić. Nie brakowało też toksycznych miejsc gdzie Dark Souls 2 mogło by przybić piątkę tej grze.

Wcześniej przeszedłem jedynie Darksiders Genesis więc to było moje pierwsze doświadczenie z główną trylogią i nietypowo zacząłem ją od trójki, chociaż to chyba dwójka jest uważana za najlepszą część serii. Nie wykluczam, że z czasem nadrobię i 1 i 2-kę.

Poniżej playlista :

[Przema]

Dzisiaj sobie ukończyłem Darksiders 3. Gra ma bodaj 8 lat a i tak graficznie nie wygląda źle, do tego jest bardziej wymagająca niż taki Code Vein którego też nie dawno przeszedłem a grałem w Darksiders 3 na normalnym poziomie trudności, jestem ciekaw jak absurdalna trudność musi być na wyższych poziomach.

Z ciekawosci - ile dziennie srednio czasu poswiecasz na granie? To musi byc dobrych kilka godzin?

[Samuraj]

Dzisiaj sobie ukończyłem Darksiders 3. Gra ma bodaj 8 lat a i tak graficznie nie wygląda źle, do tego jest bardziej wymagająca niż taki Code Vein którego też nie dawno przeszedłem a grałem w Darksiders 3 na normalnym poziomie trudności, jestem ciekaw jak absurdalna trudność musi być na wyższych poziomach.

Z ciekawosci - ile dziennie srednio czasu poswiecasz na granie? To musi byc dobrych kilka godzin?

Różnie. Jakby tak wyciągnąć średnią, to będzie w okolicach 2h. Są dni kiedy w ogóle w nic nie gram a są dni gdzie nie mam nic do roboty, to potrafię zrobić nawet posiadówę 4-5h. Zależy też od gry jak mnie wciągnie, to wtedy posiadówki są dłuższe.
Ogólnie wszystko w co gram, to sobie nagrywam, więc przykładowo ostatnie dwa dni nic nie grałem a wczoraj przysiadłem do skończenia Darksiders koło 5h. Więc jest różnie i zależy od tego ile mam do zrobienia innych rzeczy, jest wolny czas to gram sobie.

[Samuraj]

Ja sobie na tapetę wrzuciłem grę : Alice Madness Returns czyli klasyka. Mroczna Alicja w Krainie Czarów.
Trochę stylistyka tej gry przypomina mi styl charakterystyczny dla Tima Burtona.
Jest to platformówka z elementami walki w bardzo specyficznej opowieści.

[cloner]

Wyciekło niechcący, ale już wiadomo, premiera Forza Horizon 6 już w maju.

[Samuraj]

A ja męczę Alicję. Gra jest zdrowo popieprzona jeśli chodzi o fabułę... Alicja jest tu prostytutką i piromantką do tego z ciężką psychozą. Sterowanie w tej grze irytuje a że to platformówka z elementami walki, to czasami frustruje się zwłaszcza przy pewnych walkach. Jednak jestem coraz bliżej końca i szkoda, że na PC nie można zagrać w poprzednią część.

[Precel]

A to też się pochwalę. Na świecznik u mnie trafił pierwszy Assassins Creed, pozdrawiam z Damaszku

[Samuraj]

Wczoraj ukończyłem Alice Madness Returns i muszę przyznać, że gra mnie pozytywnie zaskoczyła. Jest to platformówka z elementami walki, trochę łączy klasyczne platformówki z takimi grami jak chociażby Darksiders i wszystko to w mrocznym świecie Alicji w Krainie Czarów.

Głównym wątkiem jest fakt, że Alicja chce odkryć kto stoi za podpaleniem jej rodzinnego domu w którym zginęła cała jej rodzina spalona żywcem, jedyną osobą która przeżyła jest właśnie Ona i wmawiano jej, że sama jest winna tego podpalenia. Alicja zmaga się z wielką traumą po tych wydarzeniach co przebudziło w niej psychozę, przechodzimy przez jej terapie w formie właśnie wycieczki do Krainy Czarów i to owładniętym czymś złym - w rzeczywistości jest to odbicie psychiki Alicji, widzimy tam wszędzie trupy, dzieci w smole, jej doświadczenia związane z byciem w domu dla obłąkanych, wychowywaniem się w burdelu i to wszystko ma swoje odbicie w wyimaginowanym świecie a my jako gracze doświadczamy tego, odkrywamy jej nowe wspomnienia a jednocześnie analizę wewnętrzną i dochodzenie kto tak naprawdę stoi za tym pożarem.

Gra ogólnie ma poziomy trudności, ale one mają wpływ tylko na walki a w grze jest znacznie więcej elementów platformowych, łatwiejszych i trudniejszych, jednak gra do łatwych nie należy i mówię tu o elementach platformowych które na poziomach trudności są takie same, więc tu nasz wybór nie ma znaczenia, gra zmusza do myślenia, wdraża mini gry logiczne a walka to swego rodzaju dodatek gdzie mamy 4 bronie o różnym działaniu - implementują one odrębne mechaniki do gry i nie ma, że przeciwnika pokonasz jedną bronią... W tej grze trzeba zmieniać między broniami zależnie od przeciwnika z którym walczysz, niekiedy jeden przeciwnik wymaga kilku sposobów by go zabić.

Gra ma też bardzo ciekawy design poziomów, czasami bawi się perspektywą :

https://youtube.com/clip/UgkxiRs0hy6TZS ... tNUzXqoErd
https://youtube.com/clip/UgkxdSd3A5ApMV ... VQT1dixfuR
https://youtube.com/clip/UgkxM5fgStRaQ9 ... 5YfQqnWZYh

Walka w tej grze jednak jest chyba jej największym minusem, praca kamery, targetowanie przeciwników, wykonywanie kilka działań naraz, atakowanie z każdej strony i małe areny walk powodują zamieszanie, dezorientacje i niekiedy frustracje, ale ogólnie sam system nie jest zrobiony źle, patrząc, że główny aspekt jest postawiony na elementy platformowe, to walka nie wyszła najgorzej, jednak nie zmienia to faktu, że mogło by być lepiej

https://youtube.com/clip/UgkxSIl87_RFdm ... jKzibavQ7H

Ogólnie grę polecam, ciekawy platformowy horror który na pewno będzie wyzwaniem a wrzuci nas w bardzo pojebany świat w stylu artystycznym Tima Burtona. Polecam i sam oceniam grę na 4/5

Poniżej ostatnie dwa nagrania :

[dias]

Jeden z lepszych materiałów, jaki widziałem o grach. Tu akurat temat "uzależnień od gier", który (z racji zainteresowań) jest mi bliski.

[Samuraj]

W sumie za dużo lania wody, zacząłem oglądać materiał, ale nie wytrwam półtorej godziny takiego uogólniania.

Powiem na swoim przykładzie. Mam stwierdzoną depresję i schizofrenię paranoidalną oraz zaburzenia osobowościowe. Dla mnie gry to pewna forma terapii i nie tylko, bo podobnie funkcjonują u mnie książki, komiksy, mangi. Jest to swego rodzaju forma skupiania się na pewnych czynnościach które niwelują pewne negatywne symptomy psychiczne. Pomaga mi to w zachowaniu pewnej świadomości, koncentracji na czymś a nie na swoich zaburzeniach, jest pewną formą doskonalenia co ma odzwierciedlenie też w życiu. Jako schizofrenik mam zaburzenia słuchowe a gry pozwalają mi od tego uciec, nagrywanie własnych poczynań w grach potęguje pewną formę skupienia się na danych czynnościach i odseparowania od ewentualnych urojeń.
Potrafię dziennie spędzić przy danej grze nawet od 4-6h - Nie mam dzieci, żony czy jakiś zobowiązań więc skupiam się na swoich zainteresowaniach, jednocześnie jak wspomniałem, działają one na mnie terapeutycznie. Nawet w moim przypadku jest to też całkiem niezła forma wyzwalania emocji i wyładowania się jak w sporcie, bo wiąże się to z pewnymi doznaniami emocjonalnymi i tymi pozytywnymi jak też negatywnymi. Na nagraniach widać czasem jak się frustruje przy grach ale ma to też swoje pozytywne odbicie, że te negatywne emocje są wyzwalane w grze a nie na otoczeniu.

Uzależniony od gier się nie czuję, bo nie mam czegoś takiego, że muszę, że jest to dla mnie dzienna rutyna bez której nie mogę żyć. Jest to forma spędzania wolnego czasu tak jak jedni robią to przy telewizorze, książce czy innej formie.

Mam może co do gier tylko jedno zastrzeżenie, może to powodować pewne zaburzenia dysocjacyjne i przed tym trzeba przestrzegać - a to kwestia już zachowania zdrowego rozsądku.

[dias]

No ale przecież o tym jest ten materiał, że nie wszystkie gry uzależniają. Obejrzałem cały i nie ma tam uogólniania, a właśnie dość szczegółowe wytłumaczenie jakie mechaniki w grach są uzależniające, z powoływaniem się na źródła.

[Samuraj]

No ale przecież o tym jest ten materiał, że nie wszystkie gry uzależniają. Obejrzałem cały i nie ma tam uogólniania, a właśnie dość szczegółowe wytłumaczenie jakie mechaniki w grach są uzależniające, z powoływaniem się na źródła.

Później, jak będę miał więcej swobody, to puszczę sobie jako podcast i przesłucham. Bo mimo rozwoju gier jako medium, to nadal mówi się wiele o negatywnym wpływie gier na osoby. Ja podkreślam, że gry w moim przypadku pomagają w kwestii terapeutycznej i są ważne dla jakiegoś zdrowia psychicznego (pomijając to, że się często denerwuje ale to detal). Więc materiał jeszcze nadrobię w korzystniejszym czasie.

Btw. Rozważam zagranie w Bloodborne na PC na emulatorze. Dzisiaj trochę posiedziałem nad konfiguracją, bo ciągle miałem problemy graficzne (wyskakujące jakieś krzaczki), ale ostatecznie pograłem z 40 min i wydaje się, że mi się udało... Żadnych błędów, tylko czasami spadki wydajności. Więc może czas na Bloodborne na PC? jeszcze potestuje, jak gra będzie chodziła bez większych błędów, to w końcu może będzie mi dane przejść tą pozycje.

[Boromir]

Gry nie uzależniają. Gram codziennie po kilka godzin i nie czuję się uzależniony.

[Zygmunt-1]

Pytanie czy ktoś uzależniony faktycznie przyzna, że jest uzależniony. Czy powie, że gra 14 godzin dziennie, ale nie musi, tylko chce.