Od 7 do 29 lipca odbędą się czternaste mistrzostwa Azji. Po raz pierwszy tak duża piłkarska impreza zostanie rozegrana aż w czterech krajach w południowo-wschodniej Azji: w Malezji, Indonezji, Tajlandii i Wietnamie. Oczywiście każda grupa (są 4) będzie grać w jednym kraju.
Oto historia mistrzostw Azji, rok, gospodarz, zwycięzca:
1956 Hong Kong Korea Republic
1960 Korea Republic Korea Republic
1964 Israel Israel
1968 Iran Iran
1972 Thailand Iran
1976 Iran Iran
1980 Kuwait Kuwait
1984 Singapore Saudi Arabia
1988 Qatar Saudi Arabia
1992 Japan Japan
1996 UAE Saudi Arabia
2000 Lebanon Japan
2004 China Japan
Oto podział grup w tegorocznych mistrzostwach:
Grupa A:
Australia
Oman
Irak
Tajlandia
Grupa B:
Japonia
Katar
ZEA
Wietnam
Grupa C:
Chiny
Iran
Malezja
Uzbekistan
Grupa D:
Bahrajn
Indonezja
Korea Płd.
Arabia Saudyjska
Bezsprzecznie najlepsza jest grupa D. Bahrajn był o krok od awansu do MŚ i nie załapali się tam tylko przez błąd sędziego. Indonezja to gospodarz, a sędziowie zawsze sprzyjają gospodarzom. Korea Południowa to oczywiście jedna z najlepszych drużyn azjatyckich, a Arabia Saudyjska mimo kolejnej kompromitacji na mundialu też będzie się liczyć.
Napiszę po dwa zdania o każdym, mniej znanej azjatyckiej reprezentacji, które awansowały do Asian Cup 2007.
Piłkarska federacja Indonezji została założona w 1930 roku jako Antyle Holenderskie i zdołała zakwalifikować się do MŚ w 1938 roku we Francji. Antyle uzyskały wtedy awans tylko, dlatego że wycofała się Japonia z eliminacji. Niepodległa Indonezja nigdy nie zakwalifikowała się MŚ. Trenerem Indonezji jest Bułgar Iwan Kolew, niegdyś znany w Bułgarii piłkarz, który pod koniec kariery grał w Indonezji, a kilka miesięcy temu został jej selekcjonerem. Indonezja pierwszy raz do mistrzostw Azji zakwalifikowała się w 1996 roku, ale zdobyła tylko jeden punkt, podobnie jak cztery lata później w Libanie. W 2004 roku odnieśli pierwsze zwycięstwo z Katarem, ale i tak nie wyszli z grupy. Lepiej Indonezyjczykom wiodło się w Tiger Cup, czyli mistrzostwach południowo-wschodniej Azji, gdzie trzy razy doszli do finału, ale nigdy go nie wygrali.
Indonezja zajmuje 146 miejsce w rankingu FIFA.
Bahrajn jest obecnie jedną z najlepszych drużyn azjatyckich. W 2004 FIFA uznała Bahrajn za zespół, który zrobił największe piłkarskie postępy, i faktycznie tak jest. W 2004 roku, na poprzednich mistrzostwach Azji zajęli dobre, czwarte miejsce. W pierwszych swoich meczach na tamtym turnieju pokonywali słabych rywali, jak Indonezja, a w ćwierćfinale uporali się z Uzbekistanem dopiero po rzutach karnych. Do historii przeszedł dramatyczny półfinałowy mecz z Japonią przegrany po dogrywce 3-4, mimo prowadzenia 3-2 do 93 minuty. Bahrajn został wtedy skrzywdzony przez sędziego, tak jak dwa lata później w meczach play-off do mundialu, kiedy sędzia nie uznał im bramki zdobytej po błędzie bramkarza w doliczonym czasie gry. Niedawno selekcjonerem Bahrajnu został Czech Milan Macala. Bahrajn zajmuje 96 miejsce w rankingu FIFA.
W grupie C turniej będzie rozgrywany w Malezji. Malezja nigdy nie grała na mundialu. Największym sukcesem tej reprezentacji jest awans na Igrzyska olimpijskie w Monachium w 1972 roku i w Moskwie w 1980 roku. Właśnie w latach 70. i 80. przypadł najlepszy okres dla malezyjskiego futbolu, kiedy to byli równorzędnym rywalem dla Korei Południowej. W mistrzostwach Azji grali tylko dwa razy, w 1976 i 1980 roku. W Tiger Cup dwa razy zajęli trzecie miejsce (2000 i 2004 rok.). Ostatni Tiger Cup był rozegrany na przełomie stycznia i lutego, Malezja wyszła z grupy i uległa Singapurowi po karnych. Malezja zajmuje 154 miejsce w rankingu FIFA.
Reprezentacja Uzbekistanu jest bardzo młoda, powstała w 1992 roku po rozpadzie ZSRR. Uzbekistan jest obecnie najsilniejszą reprezentacją w centralnej Azji, z wszystkich innych powstałych po 1992 roku. Zajmuje 53 miejsce w rankingu FIFA, w 2006 roku byli blisko awansu do mundialu, ale ich mecz z Bahrajnem został powtórzony po ogromnych błędach japońskiego sędziego (w meczu było 1-0 dla Uzbekistanu, po powtórce było 1-1). Ich najlepszym startem w mistrzostwach Azji był start w 2004 roku, kiedy to doszli do ćwierćfinału, i zostali wyeliminowani przez Bahrajn. Trenerem jest Rosjanin Valeriy Nepomnyashchiy. Wielu piłkarzy tej reprezentacji gra w zagranicznych klubach, głównie w Rosji, ale Maxim Shatskikh gra w Dynamie Kijów, a Ilyas Zeytulaev we włoskiej Vincenzie.
Reprezentacja Wietnamu do 1991 grała jako reprezentacja Wietnamu Południowego i Wietnamu Północnego. Północny Wietnam nie był zbyt zaangażowany w piłkę nożną, natomiast Południowy zagrał w kilku eliminacjach do mistrzostw Azji. Wietnam dopiero pierwszy raz zagra na mistrzostwach, w dodatku tylko, dlatego że jest gospodarzem. Nie oznacza to, że ten zespół nie ma sukcesów. W 1998 organizowali Tiger Cup i doszli do finału, gdzie przegrali 0-1 z Singapurem. Selekcjonerem tej reprezentacji jest Austriak Alfred Riedl od 2005 roku. Riedl grał niegdyś w klubach austriackich i belgisjkich, prowadził reprezentacje Austrii, Liechtensteinu i Palestyny. Wietnam zajmuje 139 miejsce w rankingu FIFA
Zjednoczone Emiraty Arabskie są jedną z nielicznych azjatyckich reprezentacji, które zakwalifikowały się do mundialu. Ta sztuka udała im się w 1990 roku. W grupie grali z Kolumbią, RFN i Jugosławią. Przegrali wszystkie mecze, ale strzelili jedną bramkę późniejszym triumfatorom - RFN, a zdobył ją Khalid Ismail w 46. minucie. ZEA brały udział w towarzyskim turnieju Kirin Cup w 2005, gdzie przegrali tylko z Peru. Największym sukcesem ZEA jest wicemistrzostwo Azji w 1996 roku przegrali dopiero po rzutach karnych z Arabią Saudyjską. Innym dużym osiągnięciem, i to bardzo świeżym jest zwycięstwo w Gulf Cup, gdzie biorą udział państwa bliskiego perskie. Ostatnia edycja Gulf Cup była w styczniu tego roku. ZEA wygrały w finale z Omanem. Zwycięstwo było odniesione pod wodzą chryzmatycznego selekcjonera - Bruno Metsu, który zresztą dalej prowadzi ZEA. Było to pierwsze zwycięstwo ZEA w tym turnieju, obecnie zajmują 92 miejsce w rankingu FIFA.
Reprezentacja Kataru nie ma jeszcze większych sukcesów, oprócz sensacyjnego dotarcia reprezentacji Kataru u-20 do finału MŚ w 1981 roku w Australii. Mistrzostwa Azji zazwyczaj kończą na fazie grupowej, tylko w 2000 roku doszli do ćwierćfinału. Katar trzykrotnie był gospodarzem Gulf Cup, ale wygrali go dwa razy: w 1992 i 2004 roku. Dwukrotnie przegrywali też w wielkim finale. Selekcjonerem Kataru jest Bośniak Dzemaludin Musovic, który w przeszłości prowadził reprezentacje Bośni i Hercegowiny, oraz kluby arabskie. Od 2004 roku prowadzi Katar.
Tajlandia jest jednym z czterech gospodarzy mistrzostw, więc nie musiała brać udziału w eliminacjach. Największy sukces odnieśli w 1972 roku, kiedy to zajęli trzecie miejsce na kontynencie. Oprócz tego epizodu zawsze kończyli na fazie grupowej, albo w ogóle się nie kwalifikowali. Trzykrotnie wygrali Tiger Cup: w 1996, 2000 i w 2002 roku. Selekcjonerem jest Thongsuk Sampahangsit, a najlepszymi strzelcami drużyny: Piyapong „Tuk” Piew-on - 103 bramki, zakończył karierę pod koniec lat 90. Kiatisuk Senamuang zdobył dla narodowej drużyny 91 goli. Swoją karierę kontynuuje w tajlandzkim BEC Tero Sasana. W Pucharze Azji niestety go nie zobaczymy, ponieważ zakończył karierę reprezentacyjną. Tajlandia zajmuje 120 miejsce w rankingu FIFA.
W Iraku futbol rozwija się w bardzo szybkim tempie. Na Igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004 roku Irak zaprezentował się ze znakomitej strony pokonując m.in. Portugalię. W 1986 orku Irak zagrał na mundialu, ale nie wyszedł z grupy. W Pucharze Azji Irak dochodził często do ćwierćfinału, ale najlepszy wynik - czwarte miejsce zanotował w 1976 roku. Najbardziej znanymi piłkarzami z Iraku są: obrońca Bassim Abbas - 25-latek grający w libańskim Nejmeh (34 mecze w reprezentacji), obrońca Haidar Abdul-Razzaq z Al-Hussein Irbid i 26-letni pomocnik Qusay Munir, obecnie bez klubu. Rozegrał 32 mecze w reprezentacji i strzelił 5 goli. Selekcjonerem Iraku jest od 2005 roku Egipcjanin Akram Ahmed Salman.
Reprezentacja Omanu dopiero drugi raz zagra w Pucharze Azji. W 2004 zanotowali niezły występ, będąc blisko wyjścia z ciężkiej grupy z Iranem i Japonią. Z Iranem zdołali zremisować 1-1, przegrali 0-1 z Japonią i wygrali 2-0 z Tajlandią. Niedawno selekcjonerem Omanu został ceniony niegdyś argentyński napastnik Gabriel Calderon, który wcześniej prowadził reprezentację Arabii Saudyjskiej. Oman w ciągu ostatnich 17 lat miał aż 14 selekcjonerów. Wśród nich byli: obecny selekcjoner Bahrajnu Milan Macala, oraz Brazylijczyk Carlos Alberto Torres. Najbardziej znanym omańskim piłkarzem jest grający w angielskim Boltonie bramkarz Ali Al Habsi, były zawodnik norweskiego Lyn Oslo. W 2004 roku został uznany najlepszym bramkarzem ligi norweskiej.
Stadiony:
My Dinh National Stadium - Hanoi, Wietnam. 40 000 miejsc, zbudowany w 2002 roku.
Army Stadium - Ho Chi Minh City
Rajamangala - Bangkok, Tajlandia. 65 000 miejsc, zbudowany w 1998 roku.
Gelora Bung Karno Stadium - Dżakarta, Indonezja. 100 000 miejsc, zbudowany w 1960 roku.
National Stadium Bukit Jalil - Kuala Lumpur, Malezja. 87 000 miejsc, zbudowany w 1998 roku.
Supachalasai Stadium - Bangkok, Tajlandia. 35 000 miejsc, zbudowany w 1935 roku.
Jaka Baring Stadium - Palembang, Indonezja
Shah Alam Stadium - Kuala Lumpur, Malezja. 69 000 miejsc, zbudowany w 1991 roku.
Oficjalna strona mistrzostw: http://www.afcasiancup.com/
Zapraszam do dyskusji
Chętnie bym sobie pooglądał co tak naprawdę potrafią Azjaci ![:]](./images/smilies/krzywy6am.gif "Krzywy"){kind=small}
Jutro o 12.20 Australia gra z Omanem, a o 14.35 ZEA z Wietnamem.
wiec o co chodzi az tak dobrze gra Omna 
Austrailia zisiaj z wsyztskimi gwiazdami z Europy nie potrafila poradzic sobie z Omanem 
