Pilkarze znikad

[Dr.Football1]

Watek "Od bohatera do zera" cieszyl sie spora popularnoscia, wiec mam nadzieje, ze tutaj tez fajnie podyskutujemy przez jakis czas.

Temat Pilkarze znikad. Co mam na mysli ? Chodzi mi o pilkarzy, ktorzy przez wieksza czesc kariery niczym sie nie wyrozniali, az w pewnym momencie, czesto zaawansowani juz wiekowo "wypalili" i z wiekszych lub mniejszych noname'ow stali sie rozpoznawalni.

Zaczne.



Dario Hubner - byl pilkarzem skutecznym, aczkolwiek az do trzydziestki ten nalogowy palacz papierosow nie wysciubil nosa poza Serie B. Upragniony debiut w Serie A zaliczyl jako zawodnik Brescii, w ktorej spisywal sie bardzo dobrze przez nastepne kilka sezonow. Niespodziewane apogeum nadeszlo jednak w Piacenzie. W sezonie 01/02 Dario jako 35-latek ustrzelil 24 bramki i wraz z Davidem Trezeguet siegnal po korone krola strzelcow ! Po tym wyczynie mowilo sie, ze byc moze trafi do ktoregos z silnych klubow wloskich, ale nic z tego nie wyszlo, zostal w Piacenzie i w nastepnym sezonie ustrzelil jeszcze 14 bramek. W samej koncowce kariery pogral jeszcze troche w druzynach z nizszych lig.




Ruud Hesp - z Rody Kerkrade do wielkiej Barcelony ? Niemozliwe ? A jednak ! W Holandii byl bramkarzem cenionym, ale raczej nikt nie spodziewal sie, ze kiedykolwiek trafi do zespolu pokroju Dumy Katalonii. No ale wtedy na lawce FCB siedzial Louis van Gaal, ktory hurtowo sprowadzal swoich rodakow na CN, wiec wzial i Ruuda, ktory dosyc niespodziewanie wygral rywalizacje z Vitorem Baia. Mial wtedy 32 lata. W Katalonii spedzil 3 lata i wrocil do Holandii, a dokladniej Fortuny Sittard skad startowal do powaznego futbolu. Nigdy nie zagral w reprezentacji, ani klubie z holenderskiego topu.




Harvey Esajas - niesamowita historia. Jako junior Ajaxu zapowiadal sie niezle, w wieku 25 lat trafil nawet do rezerw Realu Madryt, ale niestety po krotkim pobycie w Hiszpanii doznal kontuzji i postanowil rzucic futbol na dlugie 3 lata podczas ktorych Harvey pracowal, czesto fizycznie. Potem stalo sie cos... niespodziewanego. Dobrym kolega naszego bohatera byl Clarence Seedorf. Pewnego pieknego dnia panowie spotkali sie i doszli do wniosku, ze Harvey powinien wrocic na boisko. Gwiazdor ACM pogadal z Gallianim, a ten zgodzil sie aby 100 kilowy wowczas Esajas dolaczyl do treningow wloskiej potegi. Musial chyba zrobic niezle wrazenie na trenerach Milanu, bo niedlugo pozniej podpisal profesjonalny kontrakt z Rossonerimi ! Co prawda w barwach tego klubu zaliczyl ledwie jeden wystep, ale jak sam mowil: "Jestem przykładem tego, w jaki sposób można zrealizować wszystkie życiowe marzenia. Wiele osób marzy o tym, by przeżyć coś podobnego do tego, co stało się moim udziałem. Każdy pasjonat piłki chciałby zagrać w Milanie. Określiłbym moją historię mianem oryginalnej baśni". Definitywnie kariere zakonczyl w jednej z nizszych lig wloskich.




Grzegorz Piechna - tego pana przedstawiac chyba nie musze. Slynny "Kielbasa" w 2003 roku biegal jeszcze na IV-ligowych pastwiskach, zeby niespelna 3 lata pozniej zostac krolem strzelcow Ekstraklasy, zadebiutowac w reprezentacji i w koncu podpisac lukratywny kontrakt z Torpedo Moskwa. Mial wtedy 30 lat.



Zapraszam do dyskusji.

[metol]

Może to nie najlepsze przykłady, ale myślę, że jako tako mieszczą się w tej kategorii. Oczywiście najbliższy jest mi Everton więc zacznę od piłkarzy tego klubu, jacy mi przychodzą do głowy:
Seamus Coleman - gość jeszcze kilka lat temu biegał gdzieś na boiskach w Irlandii. Do Evertonu trafił funt kłaków i dwie piłki, a obecnie jest bardzo solidnym prawym obrońcą. Na początku ustawiany raczej na prawej pomocy, bo w obronie delikatnie ujmując, nie dawał rady, ale w tym sezonie z powodu kontuzji Neville'a i Hibberta znów zostawał wystawiany na swojej nominalnej pozycji. I z bardzo dobrym rezultatem. Chłopak bardzo poprawił się w defensywie, jest w zasadzie bezbłędny (nie kojarzę jego żadnej rażącej pomyłki w tym sezonie) i w ofensywie naprawdę sporo daje. Za przykład weźcie choćby ostatni mecz z Fulham, kiedy zanotował asystę i został nominowany przez skysports do 11 kolejki. Naprawdę genialny transfer Moyesa.

Kolejny piłkarz o którym chciałbym napisać kilka zdań to Leon Osman. Moyes od lat mówił, że jest jednym z najbardziej niedocenianych piłkarzy w lidze i że jeszcze może kiedyś zagra dla Anglii. I sprawdziło się to kilka miesięcy temu, kiedy dostał powołanie w wieku 31 lat na mecz z Brazylią (chyba, strzelałem). Notabene zaliczył wtedy bardzo dobry występ i wg. wielu komentatorów był najlepszym Angolem na placu. W tym sezonie prezentuje równą, względnie wysoką formę, a już na pewno nigdy nie schodzi poniżej pewnego poziomu. Mały, chudy, niezbyt szybki i generalnie kiepski fizycznie, ale za to inteligentny i z tzw. szybką nogą. Do tego ma dar do zdobywania cennych, a często również efektownych bramek. Dla przykładu pierwsze dwie jakie przyszły mi na myśl


Kto by pomyślał, że takie chuchro potrafi tak przygrzmocić.

[DDK]

co do Piechny to chyba nie do końca znikąd. W 2002 i 2003 był królem strzelców 4 ligi. W 2004 poszedł poziom wyżej i z HEKO miał króla strzelców 3 ligi. Potem transfer do Korony, król strzelców 2 ligi, 1 ligi i nagroda ligowca roku. I potem transfer zagranicę, powołanie do reprezentacji. Czyli taki typowe przejście od 4 ligi co rok wyżej. I zawsze w ciągu tych 5 lat strzelał kupe bramek, wiec z roku na rok mozna się było spodziewać że dalej będzie strzelał. No chyba że mówimy o tym gdzie się podziewał przed 2002 to tak, siedział w masarni

[Ebi]

Dante. Gość, który nie wiem co robił wcześniej. Szwędał się po słabych klubach Ligue 1, Jupiter Leauge oraz BL, żeby w wieku 29 lat (!) trafić do wielkiego klubu, zadebiutować w LM i reprezentacji Brazylii. Mało tego - ten gość to wymiatacz, którego uwielbiam za swoją grę, więc nie rozumiem dlaczego w wieku 23-26 był tak "nisko"

[rzeznik]

Skoro jest Piechna, to dołożyłbym Patejuka, który długo kopał piłkę amatorsko gdzieś tam po czwartych ligach, by w końcu wejść z Podbeskidziem do Ekstraklasy i strzelać takie gole na Legii - (od 4:30), a potem dostać jeszcze kontrakt od mistrza Polski.

[Dr.Football1]

Dopisze jeszcze tych 2, bo do jutra zapomne.



Ali Dia - pilkarzem byl slabiutkim, gral w nizszych ligach Francji, Niemiec czy Anglii, ale mial jeden wielki atut - kontakty Pewnego dnia ktos zadzwonil do owczesnego trenera Southampton - Greame'a Souness'a i nawciskal mu bajek jakoby Ali byl znakomitym pilkarzem marnujacym sie w amatorskiej lidze. Co ciekawe Szkot posluchal i sprowadzil Senegalczyka do swojego zespolu. O Dia zrobilo sie glosno, bo to rzecz niezwykle rzadka aby 31-letni pilkarz robil przeskok z ligi amatorow do Premier League. Nasz bohater utrzymal sie w klubie az... 2 tygodnie, bo okazalo sie, ze pilkarzem jest tragicznie slabym. Zaliczyl tylko jeden mecz w barwach Swietych, po ktorym legenda tego klubu Matt Le Tissier powiedzial: He ran around the pitch like Bambi on ice; it was very embarrassing to watch. Niedlugo po tym zdarzeniu Ali postanowil dla dobra futbolu zakonczyc kariere.




Dado Prso - niewiele osob wie, ze ten finalista LM jeszcze jako 22 latek gral na francuskiej prowincji i laczyl futbol z praca mechanika samochodowego. Na szczescie w pewnym momencie zauwazylo go Monaco i w 96 roku trafil do rezerw tego klubu. Na swoj debiut w L1 musial jednak czekac dlugie 2 lata, ale warto bylo. Stal sie czolowym zawodnikiem ASM, a zwienczeniem tej pieknej przygody byl wspomniany final LM z Porto. Kariere zakonczyl w Glasgow Rangers. W reprezentacji zadebiutowal stosunkowo pozno, bo jako 29-latek, ale zdolal w niej zaliczyc az 32 wystepy.

[emdżej]

Olivier Giroud - napastnik, który grał w takich klubach jak Grenoble Foot, FC Istres, czy FC Tours. Po tym jak w barwach tego ostatniego zespołu został królem strzelców drugiej ligi zakupiło go Montpellier i zadebiutował w Ligue 1 dopiero w wieku niespełna 24 lat. Tam niespodziewanie już w drugim sezonie poprowadził swój klub do tytułu mistrzowskiego zdobywając przy tym koronę króla strzelców. Wszystko to zaowocowało tym, że ledwie po dwóch latach gry w Ligue 1 trafił do Arsenalu.

[Dr.Football1]

Milinko Pantic - zaczynal jako pilkarz Partizana, ale w Belgradzie nigdy tak naprawde nie stal sie czolowa postacia. Potem wyjechal do Grecji, zeby grac w przecietnym Panionios Ateny i tam spedzil kilka naprawde dobrych sezonow. Gdy zblizal sie juz do trzydziestki niespodziewanie nadeszla oferta z Atletico Madryt, gdzie jego rodak Radomir Antic kompletowal kadre na kolejny sezon. W Madrycie raczej nikt nie liczyl na to, ze lysiejacy pomocnik zbawi Rojiblancos... a jednak ! Milinko w debiutanckim sezonie zdobyl 10 goli i walnie przyczynil sie do zdobycia dubletu. Na Vicente Calderon zostal jeszcze 2 lata, potem przeniosl sie do Francji, ale tam szlo mu juz zdecydowanie gorzej. W reprezentacji Jugoslawii zaliczyl ledwie 2 wystepy.

[rekinho]

jak myślicie, constant się łapie? z nołnejmowego srodkowego pomocnika stał się najlepiej grającym w ofensywie bocznym obrońcą w serie a

barzagli chyba tez się nadaje, chociaż on nie jest 'znikąd', ale w bundeslidze był uwazany za ogórka a teraz jest jednym z najlepszych obrońców we włoszech (jesli nie najlepszym)

[Diamen23]

tak, Barzagli to typowy piłkarz znikąd Typowy Mistrz Świata z 5tej ligi.

[Dr.Football1]

Barzagli zadebiutowal w reprze majac 23 lata, jako 25 lat byl mistrzem swiata, wiec nie za bardzo mi pasuje. Constant juz troche bardziej, chociaz to chyba nie tego szukamy

[bartbuks]

A Rosłoń? Gdy Wdowczyk wyciągnął go z rezerw, to był już dziennikarzem C+. Zdobył majstra i praktycznie skończył grać profesjonalnie.

[rekinho]

tak, Barzagli to typowy piłkarz znikąd Typowy Mistrz Świata z 5tej ligi.

barzagli chyba tez się nadaje, chociaż on nie jest 'znikąd', ale w bundeslidze był uwazany za ogórka a teraz jest jednym z najlepszych obrońców we włoszech

naucz się czytać

[Morrow]

Całkiem ciekawy pomysł Doktorku

Rickie Lambert



Można powiedzieć, że wręcz historia Kopciuszka. 31-letni obecnie Rickie urodzony w Liverpoolu zaczął profesjonalną karierę w 1998 roku. Po raz pierwszy wybiegł na boiska Premier League w tym sezonie po 14 latach kopania piłki w niższych rozgrywkach ligowych. Warto też dodać, że w poprzednim sezonie Lambert pierwszy raz zagrał też w Championship, wcześniej przez lata można go było spotkać jedynie na trzecio i czwartoligowych (i niżej) boiskach angielskich. Na dobre Rickie rozstrzelał się w Bristol Rovers ale można powiedzieć, że momentem zwrotnym i w zasadzie ostatnią szansą żeby zabłysnąć dla Lamberta był transfer z Bristol do Southampton w 2009 roku. Ze Świętymi w 3 sezony pokonał drogę z League One, poprzez Championship do wymarzonej Premier League stając się po drodze największą gwiazdą i najlepszym strzelcem niższych klas rozgrywkowych w Anglii.

Po przejściu do Premier League nic nie stracił ze swoich atutów i wygląda jakby grał w tej lidze od lat mimo że to jego debiutancki sezon. Z 14 bramkami jest zdecydowanie najlepszym strzelców Southampton, łapie się do czołówki strzelców całej ligi i dołożył bardzo dużą cegiełkę do tego, że drużyna prowadzona obecnie przez Pochettino najprawdopodobniej utrzyma się w lidze.

[Diamen23]

tak, Barzagli to typowy piłkarz znikąd Typowy Mistrz Świata z 5tej ligi.

barzagli chyba tez się nadaje, chociaż on nie jest 'znikąd', ale w bundeslidze był uwazany za ogórka a teraz jest jednym z najlepszych obrońców we włoszech

naucz się czytać

ty się naucz pisać. Barzagli to przykład z dupy, co podkreśliłem.