Domek nr 10 (temat luźny) - Strona 9158

[DDK]

a gdzie napisałem, żę coś takiego tutaj ktoś pisał?

[cloner]

a gdzie napisałem, żę coś takiego tutaj ktoś pisał?

Bo na tym forum odnosimy się do wypowiedzi innych użytkowników? a nie jakichś wątpliwych anegdotek nieprzytoczonych nawet...

[DDK]

Wrzuć mnie na ignora, jak Ci nie pasuje.

[cloner]

Miło, że się odniosłeś do meritum. Typowe. Zabrakło argumentów to już nerwy
Poza Tobą chyba nikt nie słyszał o pustych orlikach.

[futbolowa]

I dochodzi też lenistwo rodziców ja tam wożę dzieci na zajęcia sportowe, ale np mojej córki koleżanka nie chodzi nigdzie bo rodzice albo muszą się wyspać w sobotę, albo są zmęczeni po południu

Zmęczenie to nie to samo, co lenistwo. Mimo wszystko mam wrażenie, że naszym rodzicom było łatwiej np. o własne mieszkanie, a teraz trzeba się mocno nazapierniczać na to.

Plus - teraz rodzice i tak są o wiele bardziej zaangażowani w wychowanie niż dawniej. "Za moich czasów" już czterolatki latały same po osiedlu, trzymając się starszych dzieciaków, rodzeństwa itd. Na placu zabaw nie było z nami żadnego rodzica, do szkoły szliśmy sami. Teraz nawet z dziesięciolatkami ktoś dorosły jest na podwórku. I często są to ojcowie, co też trzydzieści lat temu było nie do pomyślenia.

Jak w niedzielę idziemy z Zośką na boisko, musimy je dzielić na kilka stref, bo są tam przynajmniej trzy grupy dzieciaków, które też w coś grają. Place zabaw mamy pełne.

Myślę, że dawniej było nam łatwiej spędzać całe dnie na dworze, bo rzeczywiście alternatyw było mniej (ale też bez przesady, bo telewizory i Commodore już mieliśmy), ale też łatwiej było na tym dworze być. Teraz rodzice muszą przebić się przez korki i wrócić z pracy, ogarnąć obiad i dopiero z tym dzieckiem pójść. My ze szkoły wracaliśmy do pustych domów i od razu szliśmy pod blok. Zanim rodzice z huty wrócili (mieszkałam na osiedlu, gdzie dobrze ponad połowa rodziców pracowała na pobliskiej hucie), już zdążyliśmy się porządnie wylatać, więc zjedliśmy z nimi obiad, rodzice odpoczywali, a my z powrotem na dwór. Teraz takie coś jest po prostu nierealne.

Dodatkowo: jesteśmy z roczników zwyżkowych, więc dzieciaków było po prostu dużo więcej i nie pamiętam nikogo, kto miałby dodatkowe zajęcia poza paroma chłopakami trenującymi piłkę i paroma dziewczynami z harcerstwa albo jakiejś grupy tanecznej. Na korki też zaczęliśmy chodzić dopiero w gimnazjum, a teraz ośmiolatkowie potrzebują dodatkowych lekcji matmy czy polskiego. To wszystko robi różnicę.

[cloner]

Teraz rodzice muszą przebić się przez korki i wrócić z pracy, ogarnąć obiad i dopiero z tym dzieckiem pójść. My ze szkoły wracaliśmy do pustych domów i od razu szliśmy pod blok.

To mnie właśnie zastanawia.
Ja też wracałem chyba od 2-3 klasy podstawowej do pustego mieszkania, obiad sobie sam odgrzewałem, mięso w mikrofalówce, a kluski po prostu stawiałem na gaz żadna filozofia
A dziś? Wśród moich znajomych jest tak jak piszesz, 10-letnie dziecko i kolega nie zostawiał córki samej w domu, trułem mu dupę przy każdej okazji, gdy musiał zostawać w domu, aż w tym roku stwierdzil że mam rację, 11-letnia córka może sama zostawać w domu.

Dodatkowo: jesteśmy z roczników zwyżkowych, więc dzieciaków było po prostu dużo więcej i nie pamiętam nikogo, kto miałby dodatkowe zajęcia poza paroma chłopakami trenującymi piłkę i paroma dziewczynami z harcerstwa albo jakiejś grupy tanecznej. Na korki też zaczęliśmy chodzić dopiero w gimnazjum, a teraz ośmiolatkowie potrzebują dodatkowych lekcji matmy czy polskiego. To wszystko robi różnicę.

Też chodziłem w szkole na jakieś SKSy, ale raczej niezbyt długo, bo tam się wiecej trenowało niż grało więc wolałem jednak osiedle i toczyć boje u siebie. Ale korepetycji nie miałem nigdy w zyciu.

[Enjo]

Mi z kolei blizej do obserwacji sci.

Jak widze tego mojego chresniaka 2.5 roku to mi az zal sie robi (czyli syn mojego brata i bratowej). Moj brat pracuje po 12h, czyli czasem ma wiecej wolnego, czasem mniej - nie zmienia to nic w kontescie tego, ze przesypia cale swoje zycie. Ten gosc by tylko spal.
Moja bratowa niewiele wiecej, wstanie rano to nie wyjdzie nigdzie z nim, nie zrobi zakupow ani nic takiego.
Dodac tez moge, ze stac mnie na to aby mu zaplacic za jakas aktywnosc - basen, judo, konie - proponowalem wielkorotnie tak aby mogl zobaczyc czy mu sie spodoba to wiecznie jest jakas wymowka - ze nie maja czasu, ze moj brat idzie do pracy za tydzien itd (u nich jak wychodzisz z jakims pomyslem to trzeba czekac jakies 2 tyg zanim sie zorganizuja). NIe wiem czy w ogole mam jakies intrumenty aby zachecic rodzicow do czegokolwiek.
Ale to wszystko o czym mowie, to wyczerpuje znamiona chronicznego lenistwa.

o szkoły szliśmy sami. Teraz nawet z dziesięciolatkami ktoś dorosły jest na podwórku. I często są to ojcowie, co też trzydzieści lat temu było nie do pomyślenia.

dla mnie tez szok, kolezanka z pracy mi mowi, ze musi odprowadzac i przyprowadzac osmiolatke ze szkoly. Wiem, ze sie czasy zmienily i nie bede mowil, ze kiedys bylo inaczej itd ale to chyba juz za duzy klosz dla tych dzieci.

[j1mmy]

Do 3 klasy musisz wypisać oświadczenie że dziecko może samo wracać ze szkoły, inaczej masz po nie przyjechać. No i mój Konrad od 3 klasy wędruje szkoła-dom sam. Standardem jest że dzieci do szkoły wozi się +- do końca podstawówki

[Tomusmc]

To widać na drogach, jak są ferie albo wakacje to połowy aut nie ma na drogach. Ja też do szkoły z ekipą od małego śmigałem. Teraz się chucha i dmucha żeby przypadkiem się sierotka nie przewróciła po drodze. Straszne to jest

Jeszcze dzieci z klas 1-3 rozumiem, ale później? Najlepsze jest jak rodzice podwożą do szkoły średniej, przecież ja bym się ze wstydu spalił

[Keres]

Aż muszę tu to wrzucić: https://joemonster.org/art/48392

W Polsce robi się kaleki z tych dzieci, nie wiem co wyrośnie z tych zagłaskanych potomnych.

[Boromir]

Takie mieliśmy spektakularne dzieciństwo że swoje dzieci wychowujemy całkowicie odwrotnie i nie wydaje się, że te dzieci są mniej szczęśliwe niż my wtedy

"Ale jakbym go zabrał w swoje czasy to bym mu pokazał jak można się włóczyć po dzielnicy ale to tylko tak na jeden dzień niech zatęskni bo w realu to oczywiście telefon mu w kieszeń i przechadzka po ogrodzonym od świata i zabetonowanym osiedlu o roslinności do metra wysokości. O ile w ogóle wpadne na pomysł wypuścić dzieciaka samego na klatkę schodową chociażby."

Taka powinna być puenta tego posta od Tomusia

[futbolowa]

Jeszcze dzieci z klas 1-3 rozumiem, ale później? Najlepsze jest jak rodzice podwożą do szkoły średniej, przecież ja bym się ze wstydu spalił

Ja jak miałam na 8:00 to też często korzystałam z podwózki ojca albo brata, bo moje LO znajdowało się na totalnych obrzeżach, gdzie nie miałam bezpośredniego dojazdu komunikacją

Pod szkołę Zośki też podjeżdża trochę aut, nawet z siódmo- i ósmoklasistami, ale wydaje mi się, że to dlatego, że nie mieszkają na osiedlu – a przynajmniej podjeżdżają z takiego kierunku, jakby mieszkali za miastem. My mieszkamy kilometr od szkoły i po drodze trzeba przejść przez dwie ruchliwe ulice bez świateł i też nie wiem, kiedy moją puszczę samą Jest w opór samodzielna pod wieloma względami, ale tutaj też pewnie z dwa lata jeszcze poczekamy. No a potem zacznie się IV klasa i na razie młoda jest na etapie, że będzie chciała wtedy przejść do szkoły Rakowa, a to znowu będzie inny rejon, przejście 3 km przez trasę i nieznane osiedle, więc zanim się przyzwyczai do nowego rejonu też pewnie trzeba będzie parę razy z nią pójść

Ja też wracałem chyba od 2-3 klasy podstawowej do pustego mieszkania, obiad sobie sam odgrzewałem, mięso w mikrofalówce, a kluski po prostu stawiałem na gaz żadna filozofia

Teraz pewnie takie coś podchodzi pod zaniedbanie, a wtedy było dla nas normą.

[cloner]

Teraz pewnie takie coś podchodzi pod zaniedbanie, a wtedy było dla nas normą.

No zawsze można wypłacać równowartość wypłaty rodzicom, przecież z czegoś życ trzeba było

Ja jak miałam na 8:00 to też często korzystałam z podwózki ojca albo brata, bo moje LO znajdowało się na totalnych obrzeżach, gdzie nie miałam bezpośredniego dojazdu komunikacją

To dziwna sytuacja, komunikacja miejska jest chyba właśnie tak organizowana, żeby byl dojazd pod szkoły, biblioteki, szpitale. Ja do swojego liceum na piechotę około 30 minut, komunikacją w zasadzie niewiele lepiej, moze ok 20 min
Do podstawówki / gimnazjum miałem na piechtę o połowę krócej, ok 15 minut, tylko że mieszkałem na dużym osiedlu, więc z reguły wracało się w 10 osób

[futbolowa]

To dziwna sytuacja, komunikacja miejska jest chyba właśnie tak organizowana, żeby byl dojazd pod szkoły, biblioteki, szpitale. Ja do swojego liceum na piechotę około 30 minut, komunikacją w zasadzie niewiele lepiej, moze ok 20 min

Jasne, do mojej też dojeżdżały dwa autobusy, ale jeżdżące przez zupełnie inne części miasta, a że dzieliło nas 10 km to nie było tak łatwo się przemieścić. Na późniejszą porę - spoko, ostatnie 3 kilometry mogłam zrobić pieszo albo ogarnąć przesiadki w centrum, ale na 8 to już nie tak różowo

Do podstawówki / gimnazjum miałem na piechtę o połowę krócej, ok 15 minut, tylko że mieszkałem na dużym osiedlu, więc z reguły wracało się w 10 osób

O to to Mam z takich przechadzek jedne z najlepszych wspomnień w życiu.

[cloner]

Mam z takich przechadzek jedne z najlepszych wspomnień w życiu.

U mnie podobnie, droga prowadziła przez środek parku, ze stawami, więc zabawa była przednia. Zimą się śnieżkami rzucało z koleżankami, po lodzie na stawie śmigało. A gdy było ciepło to w podstawówce plac zabaw z huśtawkami lub chodziło po drzewach