Polski Piłkarz Simulator

[Mr.Chris]

Grałem niedawno. Fajna zabawa, ale w [ch**] losowa i oparta na rzucie kostką. Raz mając ponad 80 overalla grzałem ławkę w Legii mając pod koniec sezonu jakieś 500 minut, a mając ~70 byłem pierwszym wyborem w Tottenhamie, z którym wygrałem mistrzostwo.

Łącznie 6 pełnych karier: 3 jako wonder kid i 3 jako podwórkowiec. Normalny poziom trudności i zawsze jako pomocnik.

Najlepszy sezon:

Spoiler:

Kluby: Motor Lublin → Legia Warszawa → Śląsk Wrocław → Tottenham → Arsenal → Atlético Madryt → Chelsea → Inter → Atlético Madryt → Ajax → Feyenoord → Chelsea → Legia Warszawa
Najwyższy poziom: TIER 1 — światowa czołówka
Trofea: Liga Europy (2032/33), Mistrzostwo: Premier League (2032/33), Mistrzostwo: Premier League (2035/36), Liga Mistrzów (2038/39), Mistrzostwo: Serie A (2038/39), Mistrzostwo: LaLiga EA Sports (2040/41), Puchar kraju (Anglia) (2045/46), Mistrzostwo Polski (2046/47)
Wyróżnienia: Jedenastka sezonu — I liga (2028/29), Jedenastka sezonu — Ekstraklasa (2031/32), Odkrycie Roku w Polsce (2031/32), Jedenastka sezonu — Premier League • Anglia • T2 (2032/33), Jedenastka sezonu — LaLiga EA Sports • Hiszpania • T1 (2040/41), Piłkarz sezonu — LaLiga EA Sports • Hiszpania • T1 (2040/41), Piłkarz Roku w Polsce (2040/41)
Gole dla Polski: 7

Strasznie pojebane, bo można być w jedenastce sezonu w jednym roku, zagrać 300 minut w kolejnym roku (bez kontuzji), żeby rok później być filarem drużyny, po czym nie mieć przedłużonego kontraktu. Wszystko oczywiście w tym samym klubie.

Skończyłem grać jak osiągnąłem to na czym mi zależało

Spoiler:

Jako podwórkowiec udało mi się jedynie grać w Ekstraklasie (jeden PP), a jak poszedłem w medialność od pierwszego wyboru, to bujałem się po Armeniach i Gruzjach do 35 roku życia, kończąc karierę w Championship.