Manchester United (zbiorczy) (cz.2)

[Mr.Chris]

Po meczu niemal od razu wyszedłem z domu (zacząłem się przebierać jakoś w 92 min, cały czas mając włączony TV oczywiście), zrobiłem sobie kilkukilometrowy spacer, posłuchałem audiobooka, wróciłem, pograłem trochę na kompie, zrelaksowałem się. Ale jak tylko zobaczę coś związanego z United, to może nie tyle podnosi mi się ciśnienie, co łapie mnie irytacja i zniechęcenie. Nie dlatego, że przegrali. Nie dlatego, że zagrali [ch**]. Nie dlatego, że ledwo jest połowa września, a ja już uważam ten sezon za stracony. Tylko dlatego, że człowiek to wiedział po kilku meczach Carricka w poprzednim sezonie, a nawet jak miał odrobinę nadziei, to została ona zniwelowana już po kilku tygodniach letniego okienka transferowego jak najlepsi pomocnicy zostali sprzątnięci sprzed nosa.