Lech cisnął - Udinese z włoskim nastawieniem i własną nieudolnością przetrzymało oblężenie. Kiedy trzeba było - przycisnęli i tylko przez własną nieudolność niewiele im wchodziło. Kiedy poczuli się zagrożeni - miażdżyli Lecha co najmniej tak samo, jak Lech miażdżył cofnięte Udinese. Tyle że z lepszym skutkiem.
Lech zagrał fajnie, naprawdę fajnie, pisałem o tym wcześniej. Jednak nikt nie ma prawa wiedzieć, co by było, gdyby Lech zdobył zasłużoną drugą bramkę - obawiam się, że zamiast silnego wiatru w drugiej połowie przeszedłby nad Udine huragan biało-czarnych.
Szacunek dla Lecha, bo próbują nadrabiać braki do piłkarskiego zachodu, jednak złudzenia, jakoby stać ich było na równą walkę z Udinese są tak samo wiarygodne, jak hasła o wyjściu z grupy na ME i walce o półfinał. Czyli warte odłożenia do lamusa. Litości, ten Lech ledwo-ledwo przeszedł słabą Austrię i wygrał z beznadziejnym Feyenoordem na wyjeździe po wyrównanym meczu. Nie róbmy z nich Górnika Zabrze z końca lat 60, a z poszczególnych piłkarzy zawodników klasę lepszych, od tych z rzeczywistości.
Ale trochę jeszcze chyba czasu upłynie, aż Polacy dojrzeją do świadomości tego, jak obecnie wygląda polska piłka. Bo nadal widzę, że wielu kibiców podchodzi do tego hurraoptymistycznie.
Na szczęście jednak Lech z mądrą polityką transferową i bardzo fajną kadrą z mądrym trenerem wygląda na tyle obiecująco, że za kilkanaście miesięcy może być już o wiele mocniejszą ekipą, niż wczoraj - generalnie polska piłka idzie bardzo powoli, ale jednak do przodu. Powinno być coraz lepiej właśnie dzięki takiemu Lechowi i jego bezcennym punktom do rankingu.