są ale rzadko piszą
Tottenham znowu wygrał u siebie i znowu zrobił to przeważając zaledwie jedną bramką. Mimo to, jestem zadowolony, bo styl gry w końcu choć trochę zaczyna przypominać ten z sezonu 2006/2007 chociażby. Na White Hart Lane wszystko wraca na właściwe tory, Redknapp tchnął w tą drużynę ducha, King wreszcie zaczyna przypominać tego Kinga sprzed kontuzji kolana, nie ma głupich wpadek, a obrona spisuje się bardzo dobrze. Jedyną bolaczką pozostaje wciąż skuteczność, bo z West Bromwich Albion okazji było nie mało, żeby strzelić więcej niż jedną bramkę. Inna sprawa, że sędzia pomylił się trochę nie uznając drugiej bramki Jermaine'a Defoe. Na koniec świetnie uwolnił się od obrońców Lennon, ale w sytuacji sam na sam z bramkarzem trafił w słupek. Jednak z taką grą, jestem spokojny o koniec sezonu, mimo że zostały trzy arcytrudne mecze, z Manchesterem City na White Hart Lane, wyjazdowe spotkania z Evertonem i Liverpoolem. Ciekawostką jest fakt, że ostatnią bramkę na własnym boisku Spurs stracili 27 stycznia.