Ani słowa o Wencie?
Skończyła się pewna epoka, oby nie poszła na marne i następcy równie owocnie kontynuowali pracę byłego już trenera. Wenta to ambitny i honorowy gość, wiedział, że w poniedziałek jest zjazd Związku i że pewnie pojawi się wniosek o jego dymisję więc zamiast zostać zwolnionym zwołał konferencję i sam zrezygnował. Wielki szacunek dla tego człowieka za to co zrobił z polską drużyną, rozpropagował piłkę ręczną w naszym kraju i uczynił ją ze sportu dla Polaków zupełnie anonimowego jednym z ulubionych.
Wenta niezależnie od dalszej kariery już jest legendą za życia. W ostatnich latach ta maszyna jaką był nasz team troszkę zaczęła rdzewieć a podzespoły już tak dobrze nie współgrały, sam Bogdan też chyba trochę zmiękł i stracił nieco tego szaleństwa, które cechowało go wcześniej ale dokonał rzeczy wielkich. Stworzył w zasadzie z niczego drużynę nie tylko świetną sportowo ale i chyba najbardziej charakterną ze wszystkich jakie mieliśmy. Śledząc mecze Polaków byliśmy świadkami wszystkiego co najpiękniejsze w sporcie, dyscypliny, konsekwencji, finezji, współpracy i gry drużynowej ale przede wszystkim walki do samego końca. Medale z Niemiec i Chorwacji, szalony mecz z Norwegami a także wiele, wiele innych spotkań są dla mnie równie ważnymi momentami w historii polskiego sportu jak zwycięstwa Małysza, medale siatkarzy czy MŚ '74 kadry Górskiego.
Mnóstwo pięknych, sportowych emocji i zwycięstw dała nam ta ekipa i łza się w oku kręci kiedy pomyśli się, że zamykamy ten piękny rozdział w taki nieco smutny sposób bo wszyscy jednak spodziewali się happy endu w postaci medalu w Londynie. Cóż, trzeba iść dalej a Wencie podziękować za wspaniałą pracę i oddać, że jest najlepszym polskim trenerem w grach zespołowych ostatniej dekady.
Propozycja związku pewnie będzie taka żeby kadrę w dwumeczu o eliminacje z Litwą trenował Waszkiewicz a w najbliższym czasie związek poszuka zapewne zagranicznego trenera.