Rumunia - Szwajcaria 1:1
myślę, że przed pierwszym gwizdkiem arbitra można było się spodziewać zarówno takiego wyniku, jak i przebiegu spotkania, tj. za nami równorzędne, zacięte widowisko. Po wyrównaniu Helwetów tempo rywalizacji znacznie spadło, winą jest chyba wypompowanie się Rumunów, ponieważ u Szwajcarów dostrzegałem trochę więcej chęci na strzelenie zwycięskiej bramki (co można argumentować trafieniem Mehmediego, który dodał wiatru w żagle). Początek rywalizacji ze wskazaniem na zespół Petkovicia, ale Seferović kontynuuje swoje popisowe show z meczu przeciwko Albanii i dzisiejszego popołudnia koncertowo zmarnował kolejne dwie okazje. Zwłaszcza ta pierwsza wywołała u mnie lekki wytrzeszcz oczu. Rozumiem, gdyby to Tătărușanu niebywale obronił, ale problem jest taki, że szwajcarski snajper nie był w stanie nawet trafić w światło bramki. Niewykorzystane akcje się mszczą, co udowodnili piłkarze z Bałkanów i drugiego gola na tym turnieju (zarazem drugiego z rzutu karnego) strzelił Stancu. Szkoda Sommera, bo z Albanią bronił świetnie, a tak przestał już mieć czyste konto na tym turnieju. Gol wyrównujący autorstwa Mehmediego przepiękny. To już kolejna efektowna bramka po strzale z dystansu i mam nadzieję, że piłkarze następnych reprezentacji zadbają o urozmaicenie, ponieważ za chwilę tego rodzaju bramki zaczną nas nudzić zamiast zachwycać. Fajnie grał Shaqiri, ale z drugiej strony poza aktywnością, nie wykazał się jakimś ciekawym uderzeniem bądź zagraniem. Petković musi natomiast pomyśleć nad zestawieniem obrony. Lichsteiner sobie w kulki leci z takim ciągnięciem za koszulkę, Djourou już drugi mecz z rzędu odstawia cyrk, zaś Ricardo Rodríguez jest póki co cieniem siebie z występów w barwach Wolfsburga. Na Albanię i Rumunię to w miarę wystarczyło, ale Francja już może być skuteczniejsza.