Chorwacja - Hiszpania 2:1
byli Czesi, byli Turcy, ale dzisiaj Hiszpanie zagrali z mocniejszym rywalem i już tak kolorowo nie było. Pierwsza połowa w wykonaniu obrońców tytułu całkiem udana, szybko strzelony gol, a mogło być wyżej, gdyby Morata lepiej przyjął piłkę. Po przerwie poza sytuacjami Ramosa (główka po dośrodkowaniu z kornera oraz zmarnowany rzut karny), ekipa del Bosque nie istniała. Gdzie był w tym meczu tak zachwycający w starciu z czeskimi drwalami Iniesta? Ile razy udanie do akcji ofensywnej się podłączyli Juanfran i Alba? Nolito też kiepściutko. Chorwaci swoje poważne braki (Modrić, Mandžukić) nadrobili charakterem, a ci, którzy świetnie się spisali ze słabszymi rywalami, również w Bordeaux zagrali zgodnie z oczekiwaniami. Zwłaszcza Perišić, który jest chyba najlepiej spisującym się Chorwatem na tym turnieju. Drużyna Ante Čačicia miała już przyzwoite okazje na gola w pierwszej połowie, gdy de Geę lobował Rakitić, a nieco wcześniej z dystansu próbował Kalinić, ale to, co najlepsze, zostawiła dopiero na drugą część spotkania. Przy trafieniu na 2:1 naturalnie bramkarza Manchesteru United winić nie można. Ewidentny rykoszet, ciężar ciała de Gei był już po lewej stronie, zatem nie było szans, aby golkiper Hiszpanii mógł w porę zareagować. Większa bura dla Piqué za to, że nie nadążył za rywalem. O zachowaniu przy rzucie karnym nie ma co dywagować, wszak nie powinno go być. Cóż, dobry mecz, dużo emocji, trzy gole... Idealne zwieńczenie Biało-czerwonego dnia.