Wisła Kraków (zbiorczy)

[petru]

Tak właśnie wygląda sprzątanie po Holendrach. Za Holendrów pozyskiwano zawodników o podobnych umiejętnościach co obecne nabytki, ale za horrendalne i długie kontrakty. Może dałoby się z tego wyjść, ale w międzyczasie okazało się, że Telefonika nie jest w stanie utrzymywać Wisły, nawet gdyby nie doszło do tej sytuacji.

Teraz mamy do czynienia z unikatowym projektem.
1. Klub, który zbankrutował, nie dokonał samorozwiązania. Nie zdecydował się na umorzenie długów zaczynając od najniższych lig. A powodów miał (dalej ma) więcej niż inne kluby w podobnej sytuacji:
http://www.wislaportal.pl/28593,Marko_J ... _FIFA.html
http://www.przegladsportowy.pl/pilka-no ... 1,727.html
http://www.dziennikpolski24.pl/artykul/ ... ,id,t.html
http://krakow.wyborcza.pl/krakow/7,4442 ... ln-zl.html
http://www.przegladsportowy.pl/pilka-no ... 1,381.html

2. Klub, który zbankrutował, utrzymał się w ekstraklasie. Dzięki obecnej polityce transferowej wszedł do grupy mistrzowskiej.

3. Wyrównuje balans finansowy, spłaca długi, z którymi nie radziła sobie Telefonika. Gra za własne pieniądze, nie miasta (podatników) w przeciwieństwie do Ruchu, Śląska i całej plejady innych klubów, które utraciły w pewnym momencie płynność finansową.

4. Podpisuje umowy krótkoterminowe z zawodnikami, co zmniejsza ryzyko balastu na liście płac. Jeśli zawodnik się nie sprawdzi, w każdej chwili można się z nim pożegnać.
http://www.przegladsportowy.pl/pilka-no ... 1,727.html

5. Klub pozyskuje zawodników w zasięgu finansowym, nie tracąc na jakości. W tym momencie nie ma szans na nawiązanie walki na zarobki z połową ligi:
http://www.przegladsportowy.pl/pilka-no ... 1,727.html
https://sport.onet.pl/pilka-nozna/trans ... bin/579t1s
http://www.przegladsportowy.pl/pilka-no ... 1,956.html
https://sportowefakty.wp.pl/pilka-nozna ... -bialystok
Niewykluczone, że obecnie bardziej opłaca się przyjść do Bruk-Betu Termaliki Nieciecza, jeśli planuje się zarabiać. Dlatego sprowadza dużo tańszych obcokrajowców, o lepszych parametrach niż drożsi Polacy. W przypadku większej płynności finansowej planuje zakupy również na krajowym rynku.

Fragment wywiadu Ćwiąkały z dyrektorem sportowym Manuelem Junco:

Spoiler:

Mam jednak wrażenie, że paradoksalnie piłkarzom z Segunda czy Segunda B mogłoby być tutaj łatwiej i Ekstraklasa to dla wielu z nich świetna liga. W Segunda nikt nie schodzi poniżej pewnego poziomu technicznego, a liga to krew, pot, łzy i totalna walka.



Fakt, że Segunda to bardzo trudne rozgrywki. Ale tak samo jest z trenerami – w Primera czasem pracują tacy, o których wiesz, że są słabi, ale mają prestiż, nazwisko i na tym jadą. Rozumiem pana punkt widzenia i wiem, że naturalną koleją rzeczy byłoby ściąganie piłkarzy z polskiej pierwszej ligi. Tylko to nie jest takie proste. Panuje tu straszna dysproporcja pomiędzy tym, ile kosztuje polski pierwszoligowiec, a zawodnik z zagranicy. Nie mogę tego zrozumieć. Nie rozumiem też, dlaczego prowizje są aż tak wysokie.

Dla agentów?

Tak. To niepojęte. Zwykle płaci się pięć procent od kwoty netto, a tutaj wielu oczekuje zdecydowanie więcej. Nie rozumiem, dlaczego transfer z pierwszej ligi do Ekstraklasy musi być tak kosztowny.

Przepływ powinien być bardziej naturalny?

Oczywiście. Nie mówię tylko o Wiśle. Te dysproporcje to duży problem polskiej piłki. Powinno być zdecydowanie więcej przepływu między klasami rozgrywkowymi, ale też między klubami w samej Ekstraklasie.

Nie zmieni pan mentalności ani klubów, ani agentów. Każdy chce zarobić.

Rozumiem, ale wolałbym, by większość patrzyła długofalowo. Problem nazywa się: „tu i teraz”. Chcemy koniecznie zarobić od razu. Już, dziś, w tym momencie. Bo potem nie wiadomo, co się stanie. Nie liczy się perspektywa. Rzadko się zdarza, by ta bariera została przełamana, kluby się dogadały i na koniec wszyscy mogli zarobić. Często to niemożliwe. Liczy się tu i teraz.

Piłkarz z Segunda B chce dziś zarabiać mniej niż pierwszoligowiec z Polski?

Jedni więcej, inni mniej. Trzeba przeliczyć value for the money. Wartość piłkarza w stosunku do tego, ile może zaoferować. Rozmawialiśmy z wieloma zawodnikami z Polski. Bardzo wieloma. W większości przypadków nie udało się dogadać albo z klubem, albo z nimi. Klub boi się oddać młodego, bo jeśli wypali gdzie indziej, to zrzucą na ciebie winę, że go przeoczyłeś. Zawsze pojawia się ta obawa. Każdy też woli oddać zawodnika za granicę. Tak jest „czyściej”. Dlaczego? Nikt cię nie skrytykuje, jeśli piłkarz sprawdzi się w innej lidze, a po drugie – zarobisz więcej. Ale więcej teraz, niekoniecznie w dalszej perspektywie. Druga sprawa – te prowizje dla agentów. One po prostu są zbyt wysokie, byśmy mogli sprowadzić kilku Polaków, których braliśmy pod uwagę. Jasne, że jest ryzyko związane z aklimatyzacją obcokrajowców, ale co mam zrobić? Musimy się dostosować do realiów i szukać alternatyw.

Koniec końców marka „Wisła” może bardziej działać na obcokrajowców niż na Polaków.

Marka „Wisła” działa wszędzie. Nikt nie pyta co to za klub. Chorwaci, Słowacy, Czesi, Hiszpanie, Portugalczycy… Wszyscy wiedzą, czym jest Wisła. Wielu jest gotowych przyjść i zarabiać mniej niż u siebie lub nawet zerwać kontrakt z pracodawcą, by tu grać. Ze względu właśnie na markę, kibiców, dobrą ligę, piękne miasto i idealne miejsce, by się wypromować.

I z Kiko:

Spoiler:

Trafił pan natomiast z transferami Ivana Gonzaleza i Pola Lloncha. Teraz do Wisły przyjechało trzech kolejnych Hiszpanów i naturalnie pojawia się obawa, czy nie zaburzycie pewnej równowagi.

Po pierwsze – doskonale znam zawodników, których sprowadzamy. Najpierw zawsze patrzę na szatnię. To fundament. Dopiero później liczy się taktyka. Sprawdzam, jaki zawodnik jest w grupie, jak się zachowuje, gdy gra, gdy siedzi na ławce i jak funkcjonuje na treningach. Nie pozwolę sobie na ściągnięcie kogoś, kogo nie znam.

Ale nie ma ryzyka, że Polacy nie zaakceptują tak licznej kolonii Hiszpanów?

Polacy oczekują jednego – żeby nowi zawodnicy byli gotowi do pracy. A ci, którzy tu trafiają, to pracusie. Znam hiszpańskich piłkarzy, którzy poradziliby sobie technicznie, ale nie mają odpowiedniej mentalności. Takich w ogóle nie rozważam. O akceptację się nie martwię, bo i tak mamy międzynarodową szatnię. Słowacy, Bośniacy, Bułgar na testach… Ivan został zaakceptowany z miejsca. Prosta sytuacja, wchodzę do szatni i od razu słyszę: „Ivan, Ivan, Ivan!”. Tak samo było z Polem. Dziś m.in. Ivan puszcza w szatni muzykę – najmodniejsze kawałki z Hiszpanii. „Despacito” i tak dalej. Ale robi to też „Kobra” Ondrasek, który wybiera piosenki z tej części Europy.

Co może pan powiedzieć o Hiszpanach, którzy teraz wzmocnili Wisłę?

Dla nich to trampolina. Mocno zaryzykowali wychodząc ze strefy komfortu. Carlitos był w rezerwach Villarrealu, ale chciało go wiele klubów z Segunda División.

Był ponoć dogadany z Mallorką.

To prawda, ale spadli. Chciał go też Hercules, wszyscy mówili: „jedź na Majorkę, to najlepsze miejsce w Hiszpanii, a wybrał Kraków. To zawodnik grający na pozycji dziewięć/dziesięć. Schodzi do skrzydeł, strzela gole, dobry do ataku pozycyjnego. Na początku może być mu trudno, ale damy mu czas. Cuesta natomiast dostał ofertę przedłużenia kontraktu z Almerią. Chciała go też Huesca, w której pracuje trener, który zna go z Sevilli. Julian ma ponad 190 centymetrów, jest świetny w powietrzu, dobrze gra nogami i właściwie odczytuje sytuacje w polu karnym. Co najważniejsze – chce grać, grać, grać. Zaliczył kilkanaście meczów w Primera, także z Barceloną i Atletico, ale młodemu bramkarzowi nie jest łatwo utrzymać się w składzie przez 10-12 kolejnych spotkań. Z Franem Velezem pracowałem natomiast przez siedem-osiem lat. Wprowadziłem go do dorosłej drużyny Nastiku, a potem przeniósł się do Almerii. Jego znam najlepiej, ale nie obawiam się o nikogo z tej trójki.

Jak wiele dostaje pan telefonów z Hiszpanii w sprawie pracy?

Mnóstwo. Agenci ciągle dzwonią. Wiedzą, że w Wiśle pracuje Hiszpan, przed momentem trafili Cuesta, Carlitos i Velez, więc kolejnym byłoby łatwiej. Mam jednak świadomość, że nie wszyscy się sprawdzą.

Przesada w żadną stronę nie jest dobra i mam nadzieję, ze proporcje między Polakami wrócą w najbliższych latach do sytuacji sprzed roku(7/11 Polaków), ale teraz mamy okazję oglądać odbudowę klubu ze zgliszczy i krótki przewodnik jak przeprowadzać transfery ad hoc i za frytki. Więc cieszmy się, że pojawili się ludzie z wizją, którzy nie pozwolili upaść klubowi i kręcą z gówna bat. Niech świszcze .

Chciałbym zobaczyć kozaka, który dostaje poniższe zadanie i osiąga wynik.
Przejmujesz klub na ostatnim miejscu w tabeli po siedmiu porażkach z rzędu. Twoi piłkarze nie otrzymują pensji od kilku miesięcy. Długi wynoszą ponad 15 milionów. Nie posiadasz inwestora, nie możesz spłacić długów. Związek piłkarski grozi ci odebraniem licencji za długi. Dostajesz od niego ujemne punkty, razem z Ruchem Chorzów i Górnik Zabrze. Te kluby spadły/spadną z ligi. Dysponujesz kadrą, w której jakąkolwiek wartość transferową przedstawia 3 piłkarzy. Ponad połowę twojej kadry stanowią gracze z +-30-stką na karku. Twój kapitan ma 38 lat i odgraża się, że tym razem definitywnie kończy karierę. To jednocześnie twój jedyny dobrze grający zawodnik.

Dysponujesz jednym aktywem. Nazwą. Wisła Kraków.

Start, buduj drużynę.