Europejska piłka wróciła i od razu z przytupem. Druga połowa Paryża z Bayernem, Chelsea z Dortmundem i wczoraj wisienka na torcie na Camp Nou. Czekał człowiek od listopada na europejskie szlagiery i warto było.
Super meczyk. Jeden z bardziej emocjonujących jakie widziałem w tym sezonie. United świetna odpowiedź na pierwszego gola. Poszli do przodu na takiej kurwie, że spokojnie mogli wyjść na prowadzenie 2 albo i 3 bramkami. Z kolei jak Barcelonie wpadł drugi gol, to Anglicy spuchli i znowu w drugą stronę - niewiele brakło a gospodarze wracaliby z tarczą.
Nie zwracałbym przesadnej uwagi na liczbę indywidualnych błędów, bo jak mecz toczy się od bramki do bramki i to jeszcze w takim tempie to trudno zachować dyscyplinę taktyczną. A dla widowiska było to przednie.
Działo się tak dużo, że nawet nie wiem na czym się skupić. Rashford to od wznowienia rozgrywek po mundialu jest taki kot że brak słów. Wczoraj Xavi przestawił Araujo na prawą, próbując skopiować manewr którym w Klasyku gasił Viniciusa, ale Rash ma dużo więcej swobody w ustawieniu United i cyk, zrobił dwa gole z prawej strony. Po Casemiro z Varanem widać, że 10 lat Klasyków im wpoiło jak się gra na Camp Nou. Czasem z lepszym, czasem z gorszym skutkiem ale widać było że jeden i drugi mega zmotywowani i żyją dla takich meczów. W Barcelonie indywidualnie zaimponował mi Raphinia. W pierwszej połowie straszny jeździec bez głowy ale im dalej w las tym bardziej się rozkręcał i robił więcej wiatru. No i o ile Xavi przekombinował z linią obrony, tak pressing Barcelony czasem robił wrażenie. United oddało parę piłek w bardzo groźnych miejscach bo albo panikowali albo reagowali zbyt wolno kiedy gospodarze ruszali do pressu.
Ostatnio słowo dla Weghorsta i Kessiego. Śmiesznie się oglądało ten tartak w ich wykonaniu na tle reszty zawodników. Nie ten poziom.