Artykuły prasowe warte przeczytania

[venomik]

Wszystko pięknie, tylko to podsumowanie napisane przez kogoś z klubu jagiellonskiego to jakaś fikcja literacka, która nie ma wiele wspólnego z tym, co padło w wywiadzie.
Abstrahując od uroczych pytań:

Spoiler:

Nie mamy zatem wyjścia i musimy zostać „elementem wewnętrznej gospodarki Niemiec”? Z Pana słów wynika, że nie jesteśmy nawet w stanie zarządzać środkami unijnymi. Żeby nie operować tylko na ideach, podam pewien istotny przykład. Otóż mam okazję przyglądać się dużej instytucji publicznej, która rozdaje środki na innowacje pochodzące głównie z funduszy europejskich. Po dłuższych rozmowach z pracownikami okazuje się, że główną strategią tej instytucji jest stworzenie takich mechanizmów, żeby w razie, gdyby ktoś spotkał się z odmową przyznania środków lub zarzutem błędnego ich wykorzystania, nie było prawnych możliwości poddania w wątpliwość takiej decyzji. W praktyce więc prawo służy, aby chronić urzędnika, a nie maksymalizować szansę dobrego inwestowania w innowacje. W całym tym procederze chodzi o kryterium formalne, a nie celowościowe. W efekcie sąd nie ocenia, czy te pieniądze zostały prawidłowo wydane, lecz czy z formalnej perspektywy konkurs był przeprowadzony w sposób prawidłowy. Nikt nie patrzy na skutek wydawania pieniędzy, a jedynie na stronę formalną. Jeśli uświadomimy sobie, że co roku w ten sposób wydawane są miliardy złotych w wielu innych tego typu instytucjach, a co więcej jest zgoda, że tak po prostu musi być, to widzimy, na czym w praktyce polega polityka „ciepłej wody w kranie”. Aż prosi się o instytucjonalne „szarpnięcie cuglami”. Tak działa cały system wydatkowania środków europejskich!

(tak, to jest jedno 'pytanie')
Sens wywiadu można bardziej podsumować 'Na bycie obecnie państwem peryferyjnym skazala nas historia, proces wychodzenia z tego jest powolny i nie nastąpi w tracie jednego pokolenia. Bo trzeba będzie między innymi odbudować/zmienić nie tylko ludzi, technologię, procedury, ale też odbudować zaufanie do instytucji, a na to wszystko potrzeba czasu'.