Skończyłem ostatnio i na pewno jest mi bliżej do futbolowej niz Chlopaczka. Książka jest długa - 650 stron i nieraz wydawało mi się, że za dużo tego, bo chciałem więcej śledztwa w sprawie morderstwa, a tymczasem czytamy kolejne przygody Cory'ego, co po przeczytaniu książki uważam, że było... super. Przeniesienie się w świat dwunastolatka, na dodatek w latach 60., na dodatek w Stanach, ehh jakie to wszystko zostało osadzone w pięknym klimacie. Książka mocno sentymentalna, oj mocno. A ostatni rozdział jak Cory wraca po latach do Zephyr to już kumulacja - no prawie się popłakałem.
Szybki przeskok od zakończenia sprawy morderstwa do dorosłości głównego bohatera dał do myślenia nad szybko biegnącym czasem. Ludzie, ja sam dopiero miałem 12 lat, rodzice byli młodzi, praca w polu której nie znosiłem... A tu czterdziestka niedługo.Nie zachwycam się tą pozycją tak jak futbolowa, bo te elementy fantastyki nie do końca mi podeszły, ale ode mnie mocne 8/10. Dzięki za polecenie, bo świetnie było się poczuć znów małym dzieckiem.
