Liverpool (zbiorczy)

[Bassu]

Slot stracił posadę, bo jego styl bywał momentami zbyt flegmatyczny, a dawanie piłkarzom masy wolnych dni rozleniwiło zespół po erze Kloppa. Iraola to jego całkowite przeciwieństwo. W Bournemouth stworzył absolutnego potwora biegowego. Wisienki w minionym sezonie były na pierwszym miejscu w całej Premier League pod względem przebiegnietego dystansu oraz liczby odbiorów w każdej strefie boiska – od własnego pola karnego po tercet ofensywny. Byli też najlepsi w lidze pod względem strzałów oddanych po wysokim pressingu.
To jest dokładnie to, za czym tęskni Anfield: wściekły, agresywny „heavy metal football”, wysoki pressing i błyskawiczne, pionowe przejścia do ataku. Kadra Liverpoolu jest wręcz stworzona pod styl Basków. Szybcy skrzydłowi, boczni obrońcy, którzy uwielbiają biegać do linii końcowej, i intensywny środek pola. Iraola nie kombinuje z powolnym rozgrywaniem od tyłu, jeśli rywal mocno naciska. Gdy trzeba, jego zespoły grają długą piłkę na wolną przestrzeń i natychmiast walczą o tak zwaną drugą piłkę. Na Anfield taka bezpośrednia, odważna gra z miejsca kupi trybuny. Dodajmy do tego postać Richarda Hughesa, dyrektora sportowego Liverpoolu, który wcześniej ściągał Iraolę do Bournemouth – chemia na linii gabinet-szatnia jest gwarantowana.