Real Madryt (zbiorczy) (cz.2)

[Kluchman]

Raul by sobie poradził. Skrzydłowi na pewno odpowiednio by go wspierali i wyszłoby w zasadzie 4-3-3 w ataku. Takie ustawienie by mi pasowało. Raul nie jest piłkarzem czekającym na piłkę i to mogłoby ciekawie wyglądać, bo rywale mieliby wielu graczy do przykrycia (Raul byłby takim odpowiednikiem Tottiego w Romie. I tak jest, ale w innym sensie ). Trudno mi sobie wyobrazić sytuację, że wszystkie piłki szłyby na kapitana, a on nie brałby udziału w kreowaniu gry. Co to to nie. Oczywiście może to nie wyjść i może się okazać potrzeba wprowadzenia drugiego klasycznego napastnika (nie jesteśmy obyci z podobnym systemem i to stanowi ryzyko), ale nie koniecznie. Chyba warto spróbować. To ustawienie miałoby na celu grę szeroko, obiema flankami i ogólne zdominowanie środka pola. Dobrze uzupełniający się Guti ze Sneijderem w środku + dwójka indywidualistów na skrzydłach, a na bokach obrony byliby jeszcze bardzo ofensywnie nastawieni Marcelo i Ramos. Tym samym nasza potencjalna siła ognia byłaby olbrzymia Paradoksalnie nawet większa, niż przy grze dwójką nominalnych napastników. Jedyny minus to narażenie na kontry, bo z tyłu mogłyby powstawać luki po wyjściach bocznych obrońców. Diarra miałby masę roboty, a przecież Ramadan daje mu w kość Wystawienie Gago byłoby ryzykiem, mimo że teoretycznie jeszcze bardziej zwiększałoby nasz potencjał ofensywny. Teoretycznie, bo Argentyńczyk jakoś na razie nie może się nauczyć sztuki szanowania piłki na europejskich stadionach. Musielibyśmy zdominować wydarzenia na boisku, bardzo długo utrzymywać piłkę w posiadaniu i bez przerwy grać pressingiem, żeby się nie narazić na kontry. To one byłyby najwięksdzym zagrożeniem. Ryzyko jest, ale może też wszystko wyjść cacy. Zobaczymy, czy Schuster odważy się dziś na taki ruch, czy może jednak to Marca będzie miała rację i zastosujemy ustawienie takie samo jak w dotychczasowych meczach.