FC Barcelona (zbiorczy) (cz.2)

[arek_ahig]

No nie wiem. Dla mnie to co grał wtedy Ronaldinho to była poezja. Łączył wszystko co najlepsze w tej grze. Potrafił zagrać pięknie, nietuzinkowo, zachwycająco dla oka, a jednocześnie byc przy tym niezwykle skutecznym. Przy czym utrzymywał cały czas równy, stabilny poziom na wszystkich frontach, których grał. Z całym szacunkiem dla Kaki i C. Ronaldo, ale Ronaldinho w najwyższej formie to nie ten poziom.