i danie drużynie świętego spokoju), a w szatni zapewne mówi już co innego podczas rozmowy z zawodnikami w cztery oczy. Tak uważam, bo nie wydaje mi się, aby tylko ich chwalił, kiedy nie ma tak naprawdę za co. Pewnie nie wiesza na zawodnikach psów - nie ten typ człowieka - zawsze szuka jakiś pozytywów, ale na błędy zwraca uwagę bez cienia wątpliwości. Kto wie. Może przydałaby się odrobina twardej ręki, prawie dyktatura. Niektórym graczom na pewno dobrze by to zrobiło. Kwestia psychiki. Ale przecież Milan to rodzina 