Re: AC Milan (zbiorczy)(cz.2)

[Wilmore]

I, co ważniejsze, za Allegriego z biegiem czasu grał tylko coraz lepiej. To już nie ten Flamini z czasów Ancelottiego, gdy był rzucany po paru pozycjach i na boisku zagubiony, czy z czasów Leonardo, gdy Brazylijczyk sadzał go na ławce, a gdy wychodził na boisko, to tylko dawał upust frustracji ścinając rywali równo z trawą.