Mało prawdopodobne, aby w normalnych warunkach (np. formie podobnej do tej jaką ten zawodnik prezentuje obecnie, braku długotrwałych kontuzji, choć w tym przypadku nie można mówić o normalności, wszak Brazylijczyk jest zawodnikiem wyjątkowo kontuzjogennym) prezes Santosu - osoba znana w piłkarskim świecie z wysokich oczekiwań - puścił swojego zawodnika za mniej niż 30 mln euro. Ale poczekamy, zobaczymySpytasz się zaraz o dowody - w styczniu pewnie się o nich przekonasz.
Zapomniałeś dodać, że Hamsik jest zawodnikiem związanym z klubem wieloletnim kontraktem, co oznacza tyle, że jego słowa mają niewielką wartość, o ile oczywiście nie idą za tym konkretne czyny jak np. bojkotowanie treningów, niska motywacja itd. Zresztą ten zawodnik bardzo szybko zmienił zdanie mówiąc, że w Napoli jest bardzo szczęśliwy, zaś De Laurentis o ile mnie pamięć nie myli powiedział, że Słowaka nie sprzeda, więc jeśli wysłany mail z zapytaniem oraz odpowiedz na pytanie jakiegoś pismaka (zresztą, co może powiedzieć zawodnik występujący w przeciętnym klubie - z całym szacunkiem dla jego kibiców - w sytuacji medialnego zainteresowania drużyny mistrzowskiej, rzadko się zdarza, aby w takich okolicznościach uzewnętrzniania była odpowiedz w stylu "nigdzie nie ide, zaś Milan to gówniany klub") jest dla ciebie wskaznikiem wysokiego prawdopodobieństwa transferu to ...eśli słowa Hamsika o tym, że chce przejść do Milanu
choć wróć w przypadku innego klubu mogłoby to faktycznie wskazywać na wyższe niż przeciętne prawdopodobieństwo, ale w przypadku Milanu, który miał wystarczająco dużo czasu na sfinalizowania transferu a opcji jak wiemy było wiele (wszystkie się wykruszyły) bardziej prawdopodobne wydaje się to o czym pisałem wcześniej a mianowicie :
A zatem powtórzę jeszcze raz, że działaniom ludzi odpowiedzialnych za transfery nie towarzyszyło przekonanie o wysokim prawdopodobieństwie transferu, zaś analizując owe działania pod kątem celowości bardzo prawdopodobna wydaje się chęć osiągnięcia wyżej opisanych skutków.Takie działania bardzo często środkiem do tego, aby namieszać w głowie kibicom, którzy słysząc słowa o wielkim zawodniku wpadają w sielankowy nastrój, czego korelatem jest między innymi większa chęć kupowania karnetów, zaś zawodników takich jak Ibra motywuje to do cięższej pracy, wszak chętniej się pracuje w sytuacji, gdy towarzyszy Tobie wiara w sukces, a ta wzrasta w sytuacji, gdy klub nabywa prawa do karty dobrego zawodnika.