dla ciekawskich.Fani sportu oraz dziennikarze wciąż borykają się z problemem odmiany i męczącej pisowni wielu przeróżnych nazwisk piłkarskich. Jeżeli chodzi o nazwisko tego holenderskiego piłkarza, pochodzi ono z XVII wieku. Holender zawdzięcza je przodkom, którzy nie mogli osiągnąć porozumienia w czasie pewnego wesela. Zarówno ród Vennegoorów, jak i Hesselinków miały w tamtym okresie równy status społeczny. Dlatego rodziny zdecydowały, że para wywodząca się z tychże rodów będzie używała dwóch nazwisk tworzących jedno dwuczłonowe („of” oznacza „lub”). Idąc tym tropem, śladem historii nazwiska głównego bohatera niniejszego tekstu, należy uznać, że mamy do czynienia z dwuczłonowym nazwiskiem obcego pochodzenia. Takie nazwiska „zakończone w wymowie lub pisowni na spółgłoskę odmieniają się jak polskie imiona i nazwiska lub rzeczowniki pospolite żywotne zakończone na te spółgłoski” (Jan Grzenia, Słownik nazw własnych, Warszawa 2002: 67). Wobec tego oba człony – Vennegoor i Hesselink – będą się odmieniały (z podobną sytuacją mamy do czynienia np. w nazwisku Mendelssohn-Bartholdy, DB. Mendelssohna-Bartholdy’ego itd.). A co w takim razie z cząstką „of”? „Elementy takie, jak np. francuskie Saint-, de, niemieckie von, holenderskie van, arabskie Ibn, irlandzko-amerykańskie Mac, Mc (pisane z reguły łącznie z nazwiskiem) nie odmieniają się” (ib.: 72). Tak samo dzieje się ze spójnikiem „of”.
Odmiana: M. Jan Vennegoor of Hesselink, D. Jana Vennegoora of Hesselinka, C. Janowi Vennegoorowi of Hesselinkowi, B. Jana Vennegoora of Hesselinka, N. Janem Vennegoorem of Hesselinkiem, Ms. Janie Vennegoorze of Hesselinku.



