Książki - recenzje - Strona 69

[10]

Wczoraj próbowałem przeczytać Mroza. Zawsze daję książce 60 stron. Jak jest ok, jadę dalej. Jak nie - przerywam.

Drewniane dialogi, ubogi świat przedstawiony... Nie wiem, może źle trafiłem, ale generalnie odniosłem wrażenie, że to zupełnie inna liga kryminału/sensacji niż Czubaj, Żulczyk czy Chmielarz. Stylistyczną przepaść.

Po które z wybitnych dzieł tego pana sięgnąłeś?

Koleś produkuje książki zmuszając się do codziennego pisania po kilka godzin. Nigdy nie dorówna poziomem prawdziwym mistrzom pióra, choćby wydawał nowy szit co miesiąc.

Hehe, w związku z jego ultrapłodnością aż Tobie się postów więcej niż trzeba naprodukowało. Moim zdaniem to konsorcjum pisarzy, nie jeden typ.

Kasacja. I tom.

[venomik]

Ja przeczytałem trzy książki z tej serii i mam podobne zdanie. Warsztatowo wyglada to bardzo przeciętnie (chociaż skłamałbym gdybym powiedział, że nie widziałem gorszych).
Do tego bardzo ograne postacie, z których autor nie potrafi wyciągnąć nic szczególnego (przykładowo taki Nesbo z śledczego alkoholika potrafił wykrzesać naprawdę bardzo wiele), fabuła w sumie jakoś wciąga, ale rozwiązanie akcji mało realistczne i rozczarowujące.
Wlasciwie jedyne co dla mnie ratuje te książki przed kompletną przeciętnością to wstawki prawnicze, w których widać, że autor się na tym zna. Nawet jeśli jest tam sporo przekłamań to jednak brzmią sensownie i przekonująco.

A co płodności to aszdziennik się z niego nabijał kiedyś:
Remigiusz Mróz zawiesza karierę pisarską. Przez dwa dni nie napisze żadnej powieści

[futbolowa]

Hehe, w związku z jego ultrapłodnością aż Tobie się postów więcej niż trzeba naprodukowało. Moim zdaniem to konsorcjum pisarzy, nie jeden typ.

Tapatalk ma wieczny problem

Ja przeczytałem trzy książki z tej serii i mam podobne zdanie. Warsztatowo wyglada to bardzo przeciętnie (chociaż skłamałbym gdybym powiedział, że nie widziałem gorszych).
Do tego bardzo ograne postacie, z których autor nie potrafi wyciągnąć nic szczególnego (przykładowo taki Nesbo z śledczego alkoholika potrafił wykrzesać naprawdę bardzo wiele), fabuła w sumie jakoś wciąga, ale rozwiązanie akcji mało realistczne i rozczarowujące.
Wlasciwie jedyne co dla mnie ratuje te książki przed kompletną przeciętnością to wstawki prawnicze, w których widać, że autor się na tym zna. Nawet jeśli jest tam sporo przekłamań to jednak brzmią sensownie i przekonująco.

Myślę, że ludzie lubią te książki, bo łatwo się je czyta. Takie typowe czytadła - niewymagające, luźne, prosto napisane. Właśnie te cechy sprawiają, że Mróz nigdy nie dołączy do grona dobrych autorów. Za to swoje zrobił - zarabia najlepiej ze wszystkich i nie musi mieć wcale wyższych ambicji.

[League]

jedni idą w jakość, inni idą w hajs. nie ma problemu;)

[Delpiero14]

jedni idą w jakość, inni idą w hajs. nie ma problemu;)

Myślałem, że zrecenzujesz nam jakąś książkę, którą ostatnio przeczytałeś.

[League]

jedni idą w jakość, inni idą w hajs. nie ma problemu;)

Myślałem, że zrecenzujesz nam jakąś książkę, którą ostatnio przeczytałeś.

[ozob]

jedni idą w jakość, inni idą w hajs. nie ma problemu;)

Myślałem, że zrecenzujesz nam jakąś książkę, którą ostatnio przeczytałeś.

League przeciez nie potrafi czytac. Malo dal przykladow tu na forum?

[Kesz]

Wczoraj w pracy przeczytałem książkę "Sześć Cztery" autorstwa Hideo Yokoyamy.

Jest to kawał cegły, bo posiada blisko 750 stron ale czy komukolwiek bym ją polecił? raczej nie.

Sześć Cztery kusi na starcie tym, że sprzedało się w milionie egzemplarzy w ciągu raptem 6 dni, ochrzczono tą książkę Japońskim "Milennium" a sam opis książki właściwie nie wiele mówił. Skusiłem się, na szczęście książkę dostałem z biblioteki więc nie żałuje, że wydałem pieniądze.

Można powiedzieć, że jakieś 60% książki to wymiana zdań między biurem prasowym policji a dziennikarzami, konflikty, porozumienia odnośnie przekazywanych informacji itp. Jeden wątek się kończy a drugi zaczyna i tak dalej. Odskocznią było samozwańcze śledztwo bohatera jaki wykrył wewnętrzne brudy w Policji ale i to w sumie zostało potraktowane po łebkach a na tym śledztwie skupiło się pozostałe 20% książki. W całej historii był też temat zaginięcia córki głównego bohatera, nie wiem czy tu spoilerować, może nie będę ale powiem wam, że był to najbardziej debilny wątek całej książki i potraktowany zupełnie bezsensownie i nie wiadomo po co on w ogóle był i na co. Pojawił się też wątek porwania, z resztą tytuł książki "Sześć Cztery" odnosi się do kryptonimu akcji odzyskania porwanego dziecka i ten motyw pojawił się na samym początku był zalążkiem całego rozwoju dalszej "akcji" a właściwie braku jakiekolwiek akcji. Historia z porwaniem dziewczynki była najciekawsza z całej 750 stronicowej książki a jej efekt został całkowicie zniszczony w końcowej fazie książki gdzie autor wrócił do wątku i potraktował go równie debilnie co motyw z córką głównego bohatera. Większość tematów związanych z dyskusją z prasą przez policję czy wspomnianego samozwańczego śledztwa właściwie kompletnie było bez znaczenia bo autor na koniec książki i tak poszedł w zupełnie inny temat niż ten jaki rozwijał przez 80% książki.

Całość jest przynajmniej przystępnie opisana, że książkę się dość łatwo czyta. Ale powiem szczerze, poświęcenie czasu na przeczytanie tych 750 stron jest zwyczajnie jego stratą, polecam jednak w tym czasie przeczytać ze 2 a nawet 3 wartościowe książki jakie nam utkwią w głowie jeszcze przez wiele dni po ich przeczytaniu niż coś co da jedynie odczucie rozczarowania i zmarnowanego czasu.

Książkę oceniam jakieś 5/10. Jak kogoś interesuje jak policja stara się tuszować sprawy przed dziennikarzami, to lektura dla niego. Bo akcji w tej książce jest naprawdę mało. Motyw z porywaczem to raptem może z jakieś łącznie 100-150 stron z całej 750 stronicowej książki i to biorąc pod uwagę, że autor ma tendencje do opisywania detali a nawet pisania kilka razy tego samego.

[futbolowa]

Kesz, ja oceniłam ją trochę wyżej, ale też uważam, że można było ten czas spożytkować lepiej. Dla miłośników gatunku będzie spoko tylko pod warunkiem, że nie zależy im na pędzącej akcji, bo ta tutaj ma raczej działanie usypiające

[Kesz]

Kesz, ja oceniłam ją trochę wyżej, ale też uważam, że można było ten czas spożytkować lepiej. Dla miłośników gatunku będzie spoko tylko pod warunkiem, że nie zależy im na pędzącej akcji, bo ta tutaj ma raczej działanie usypiające

Cóż ja czytałem książkę do końca bo wierzyłem, że się rozwinie, mocno się rozczarowałem

Spoiler:

- Motyw rywalizacji policji z prasą, przypominał telenowele albo film porno gdzie główny bohater zastanawia się czy wejść im w dupę czy jednak samemu ją nastawić. Co gorsza ten wątek raz się kończył a później jeszcze dwukrotnie nawracał.

- Motyw śledztwa - Przetacza się pełno nazwisk z czego połowa z nich nic zupełnie nie wnosi. Najlepsze było to, że wszystko miało związek z przyjazdem komisarza gdzie autor w decydującym momencie stwierdził, że wprowadzi nowy wątek a Pan Komisarz jednak nie przyjedzie. Więc po co było to śledztwo, gadanie o zwolnieniach pracowników itp. Autor całkowicie zabił to, co budował przez połowę książki.

- Motyw zaginięcia Ayumi. Ojciec jaki woli przez tydzień prowadzić śledztwo nad wew. machlojkami Policji niż szukać własnej córki. Przez całą książkę ten wątek był chyba potraktowany jedynie jako impuls emocjonalny dla innych wątków. Liczyłem na końcu, że może została ona porwana, że może jednak policja na koniec znajdzie ją lub jej zwłoki. Ale nie ma nic, starsi Państwo zamiast się martwić o córkę postanowili hodować kwiatki, kto by się córką przejmował przecież, znajdzie się albo dupczy to pewnie znalazła miłość życia. Happy End.

- Motyw z Ammamiyą i jego zemstą za porwanie jego córki w sprawie "Sześć Cztery". Zupełnie nie zrozumiałem rozwiązania zw. z literami nazwisk, niestety nie znam Japońskiego, nie wiem jak to wszystko się wymawia jakim logicznym rozumowaniem kierował się Ammamiya. No ale kręcąc numery telefonu znalazł morderce tylko po co później ta szopka z odwzorowaniem porwania z przed 14 lat a przede wszystkim jej zakończenie jakie nic nie dało. Zamiast wyjaśnić sprawę i zapuszkować mordercę, to okazuje się, że Policja wie kto to zrobił ale nie ma na niego kompletnie nic, bo akcja odwzorowania porwania zamiast wyciągnąć z niego przyznanie się do winy, to właściwie odegrała jakąś durną symbolikę typu puścić dymek do nieba aby żona i córeczka zobaczyły "patrz, sfajczył kasę"

Po prostu, autor lał wodę przez większość książki, jak by ją pisał na żywca i sam w miarę rozwoju nie wiedział jak dalej rozwijać akcję i improwizował.
Ostatni kryminał jaki czytałem przed tą książką to był "Geniusz Zbrodni" jedna z najlepszych książek jakie czytałem z tego gatunku, pewnie o niej tu wspominałem, ale naprawdę, jak już ktoś chce sięgnąć po dobry kryminał :



Polecam. Natomiast od "Sześć Cztery" trzymać się lepiej z daleka.

[Boromir]

Ludy, prośba jest.

Jestem słaby w reportażach, a potrzebuję na prezent - coś o Rosji, im bardziej lewicowe tym lepiej.

[futbolowa]

Ludy, prośba jest.

Jestem słaby w reportażach, a potrzebuję na prezent - coś o Rosji, im bardziej lewicowe tym lepiej.

Z rosyjskich przychodzą mi do głowy:
- "Dzienniki kołymskie" Hugo-Badera
- "14:57 do Czyty. Reportaże z Rosji" Miecika
- "Zabijemy albo pokochamy" Wojtachy
- "Planeta Kaukaz" Góreckiego
- cokolwiek od Swiatłany Aleksijewicz
- "Transsyberyjska" Milewskiego
- "Matrioszka Rosja i Jastrząb" Jastrzębskiego (aczkolwiek czytałam inną jego książkę i była słaba)

[Berele Lewartow]

Peter Pomerantsev „Jądro dziwności”. Timotyhy Snyder w swym dziele "O Tyranii" polecał, więc nie powinno byc prawicowych odchyleń.

[Boromir]

Z rosyjskich przychodzą mi do głowy:
- "Dzienniki kołymskie" Hugo-Badera
- "14:57 do Czyty. Reportaże z Rosji" Miecika
- "Zabijemy albo pokochamy" Wojtachy
- "Planeta Kaukaz" Góreckiego
- cokolwiek od Swiatłany Aleksijewicz
- "Transsyberyjska" Milewskiego
- "Matrioszka Rosja i Jastrząb" Jastrzębskiego (aczkolwiek czytałam inną jego książkę i była słaba)

Hugo-Bajer odpada z automatu, Aleksijewicz była czytana i nie podeszła za bardzo, resztę obczaję, ale chodziło mi o, że się tak wyrażę rasistowsko, "białą Rosję" więc ten Kaukaz też odpada. Dzięki za propozycje

Peter Pomerantsev „Jądro dziwności”. Timotyhy Snyder w swym dziele "O Tyranii" polecał, więc nie powinno byc prawicowych odchyleń.

Brzmi dobrze, również dzięki.

Osobiście teraz ruszyłem Grzesiuka. "Boso, ale w ostrogach" całkiem spoko, lubię takie barwne anegdotki. "Pięć lat kacetu" póki co nieco monotonne, gościu przez 100 stron opisuje jak wymigiwał się od roboty i szuka żarcia, ale język bawi

[futbolowa]

Osobiście teraz ruszyłem Grzesiuka. "Boso, ale w ostrogach" całkiem spoko, lubię takie barwne anegdotki. "Pięć lat kacetu" póki co nieco monotonne, gościu przez 100 stron opisuje jak wymigiwał się od roboty i szuka żarcia, ale język bawi

Bardzo polubiłam tę trylogię. Masz nową wersję, bez skreśleń czy tę poprzednią?

Hugo-Bajer odpada z automatu, Aleksijewicz była czytana i nie podeszła za bardzo, resztę obczaję, ale chodziło mi o, że się tak wyrażę rasistowsko, "białą Rosję" więc ten Kaukaz też odpada. Dzięki za propozycje

Spoko, podrzuciłam tylko skojarzenia z Rosją, czy jest tam lewacko czy nie, to już musisz podrążyć, ja na takie rzeczy nie zwracam uwagi.