Przesadzasz.
Jako że znajduję się na listach mailingowych mediów branżowych, mam za sobą już kilkanaście wiadomości o "dramatycznym stanie czytelnictwa" i innych takich. W mediach ogólnych też używają takich strasznych określeń, jakby chodziło nie wiadomo o co. I nawet jeśli co roku opowiadają, jak to jest źle, tragicznie, blado na tle reszty Europy itd., to i tak nic to nie daje.
Pisałam o tym u siebie przy okazji dyskusji na temat stanu czytelnictwa parę lat temu. Ponieważ obracam się w środowisku moli książkowych, widzę, jak często czują się oni lepsi od innych tylko dlatego, że czytają książki.
Uuuu, no co Ty. Już ebook nie jest książką, a co dopiero audiobook. Prawdziwa książka to ta, która pachnie i szeleści, reszta się nie liczy.NoName1989 pisze: ↑30 mar 2019, 11:17A jak słucham audiobookow w pracy to mogę liczyć na litosciwe spojrzenie czy jestem jeszcze gorszy? Chociaż nadal lubię czasem coś przeczytać, o ile znajde na to czas.
najczęściej biorę książki z polecenia mamy bo ona lubi czytać, ani razu się nie zawiodłem więc ufam jej bezgranicznie
Jest jeden aspekt, który książki wyróżnia. Musisz używać mózgu. Brzmi trywialnie, ale fajnie to tłumaczył Dukaj w jakimś wywiadzie. Obcując z muzyką czy filmem odbierasz je swoimi podstawowymi zmysłami. Słuchem, wzrokiem i nie musisz się w tym szkolić. Po prostu to umiesz i nie wymaga to od ciebie wyuczenia swojego mózgu by to robił. Nie wiąże się to też z jakimś dodatkowym wysiłkiem. Z czytaniem jest inaczej. Musisz się tego nauczyć i robiąc to musisz włożyć w to jakiś wysiłek intelektualny. Dlatego czasem mamy tak, że mając świetną książkę na półce wolimy pogapić się w telewizor oglądając nieszczególny serial. Serial jest łatwiejszy w percepcji. Natomiast to, że książka jest mniej przystępną formą, wymagając od odbiorcy troszkę więcej nie czyni jej bardziej wyjątkową. Snobizm i tyle. Część z nich pewnie bardziej czyta by manifestować swój intelektualizm niż by czerpać z tego satysfakcję.
Jasne, zgadzam się, że książka intelektualnie może dawać więcej, ale np. znam ludzi, którzy programują czy konstruują roboty i są tym potężnie zajarani. Przykro by mi było słyszeć, że są głupsi albo mają mniej rozwijające zainteresowania, tylko dlatego, że nie czytali nowego Browna czy Mroza. Tym bardziej że panuje przekonanie, że oczywiście jedyną sensowną literaturą jest powieść albo reportaż, ale poradnik czy książka naukowa już nie(L)oczkerson pisze: ↑30 mar 2019, 13:13Jest jeden aspekt, który książki wyróżnia. Musisz używać mózgu. Brzmi trywialnie, ale fajnie to tłumaczył Dukaj w jakimś wywiadzie. Obcując z muzyką czy filmem odbierasz je swoimi podstawowymi zmysłami. Słuchem, wzrokiem i nie musisz się w tym szkolić. Po prostu to umiesz i nie wymaga to od ciebie wyuczenia swojego mózgu by to robił. Nie wiąże się to też z jakimś dodatkowym wysiłkiem. Z czytaniem jest inaczej. Musisz się tego nauczyć i robiąc to musisz włożyć w to jakiś wysiłek intelektualny. Dlatego czasem mamy tak, że mając świetną książkę na półce wolimy pogapić się w telewizor oglądając nieszczególny serial. Serial jest łatwiejszy w percepcji. Natomiast to, że książka jest mniej przystępną formą, wymagając od odbiorcy troszkę więcej nie czyni jej bardziej wyjątkową. Snobizm i tyle. Część z nich pewnie bardziej czyta by manifestować swój intelektualizm niż by czerpać z tego satysfakcję.
Zaczęłam serial, ale postanowiłam zabrać się najpierw za książkę, chociaż generalnie wolę robić to w odwrotną stronę(L)oczkerson pisze: ↑30 mar 2019, 13:13Mam na półce "Ślepnąc od świateł". Najpierw książka czy serial?
futbolowa pisze: ↑30 mar 2019, 13:25Jasne, zgadzam się, że książka intelektualnie może dawać więcej, ale np. znam ludzi, którzy programują czy konstruują roboty i są tym potężnie zajarani. Przykro by mi było słyszeć, że są głupsi albo mają mniej rozwijające zainteresowania, tylko dlatego, że nie czytali nowego Browna
W punkt. Mam takie samo zdanie co ty.
Nie zdarza mi się zbyt często sięgać równolegle po jedno i drugie, ale zwykle zaczynam od książki i często jestem potem zawiedziony filmem/serialem. Lot nad kukułczym gniazdem czy Ojciec Chrzestny były dla wielkimi rozczarowaniami bo obejrzałem je niedługo po przeczytaniu książki. Teraz też planowałem zacząć od książki, ale chyba się rozmyśliłem.
Ja dlatego wolę najpierw widzieć film. Bo wtedy książka zazwyczaj jest dla mnie zaskoczeniem, a to, że wiem, jak wyglądają bohaterowie, w niczym mi nie przeszkadza. Gorzej z serialami - obejrzałam pierwszy sezon "Outlandera" a dopiero później wzięłam się za książkę i strasznie mnie wynudziła, bo przy tak długim serialu przenieśli ją na ekran jota w jotę.(L)oczkerson pisze: ↑30 mar 2019, 13:39Nie zdarza mi się zbyt często sięgać równolegle po jedno i drugie, ale zwykle zaczynam od książki i często jestem potem zawiedziony filmem/serialem. Lot nad kukułczym gniazdem czy Ojciec Chrzestny były dla wielkimi rozczarowaniami bo obejrzałem je niedługo po przeczytaniu książki. Teraz też planowałem zacząć od książki, ale chyba się rozmyśliłem.
