Ja niemal zawsze grałem strefą na bokach (obrońcy, skrzydłowi) i 1 na 1 w środku (środkowi obrońcy, środkowi pomocnicy), dzięki temu unikałem głupich bramek po np. szybkim wznowieniu gry przez przeciwnika z autu. Bywają sytuacje grając strefą, że 2-3 zawodników kryje 1 gracza czy puste pole, a kolejnego zawodnika tylko jeden piłkarz i robi się lekki zamęt i zawsze mam problem by to wyeliminować dlatego staram się zachowywać pewną zależność. Jak dam strefę środkowym obrońcą to zapewne boczni automatycznie dostaną 1 na 1 etc.Salas11 pisze:Krycie 1 na 1 w przypadku gdy rywal gra jedym napastnikiem jest niepotrzebne. Szczególnie gdy ten napastnik nie jest jakiś szczególnie groźny. Strefa to zdecydowanie lepsza opcja i prawdę mówiąc coraz większa ilość graczy (w tym ja) w ogóle rezygnuje z krycia indywidualnego.
Nie no, jasne że tak. Ja nie mam tak że załamuję się 2-3 słabszymi meczami i już staram się coś zmieniać. Mimo wszystko jednocześnie staram się patrzeć szerzej i zawsze po zmianach odpalam sobie np. pierwsze 15 minut meczu całe by zobaczyć jak to wygląda, współpraca środkowych obrońców, środkowych pomocników (przemieszczanie się, wychodzenie do piłki, dokładne rozgrywanie) czy napastnika (wychodzenie do piłki, pokazywanie się, ucieczka na wolne pole). Ot lubię sobie dopracować wszystko by działało tak jakbym względnie chciał. No i mam ogromnego hopla jeśli chodzi o defensywę, nienawidzę tracić bramek więc do obrony przykładam ogromną uwagę.Salas11 pisze:Co do zmian, to zawsze coś odbywa sie kosztem czegoś. Efektywniejsza gra z tyłu rzutuje często na ilości strzelanych bramek i odwrotnie. Najważniejsza jest cierpliwość, bo nie zawsze kiepskie wyniki oznaczają źle dobraną taktykę. Skład a przede wszystkim poszczególne formacje zgrywają się określoną ilość czasu i nie ma od tego odstępstwa
Mój największy problem to przyzwyczajenie do pewnych rzeczy, czasem przez to mam problem by zrobić pewne zmiany w ustawieniu czy grze.