Reprezentacji Wysp Owczych nie można już od dawna stawiać w jednym rzędzie z Andorą czy San Marino. Farerska drużyna poczyniła duże postępy, w dużej mierze dzięki zagranicznym selekcjonerom - w latach 2002-2005 był nim wielokrotny reprezentant Danii Henrik Larsen, wyraźne postępy reprezentacja poczyniła też za kadencji Irlandczyka Briana Kerra (2009-2011). W efekcie Wyspy Owcze nie są już terenem na który przyjeżdża się z myślą czy wygramy 5:0 czy 6:0 - w Torshavn i Toftir punkty traciło już wiele europejskich reprezentacji. Oto kilka najciekawszych wyników:
12.09.1990. Wyspy Owcze - Austria 1:0 - słynny mecz eliminacji Euro 1992, pierwszy prawdziwy sukces reprezentacji Wysp Owczych (2 lata po przystąpieniu do FIFA), nie ostatni zresztą przeciw Austriakom.
24.03.2001. Luksemburg - Wyspy Owcze 0:2 - o ile kojarzę było to pierwsze w historii wyjazdowe zwycięstwo Pasterzy w meczu o punkty. Oba gole w końcówce, ich autorami Christian Hogni Jacobsen (grał min. w Danii) oraz Kurt Morkore.
7.09.2002. Wyspy Owcze - Szkocja 2:2 - kolejny sukces w eliminacjach do Euro, farerski napastnik John Petersen (trzeci najlepszy strzelec w historii farerskiej reprezentacji) dał swojej drużynie dwubramkowe prowadzenie już po 13. minutach. Szkoci odpowiedzieli dwoma bramkami, ale remis z takim rywalem to było wtedy coś.
9.09.2009. Wyspy Owcze - Litwa 2:1 - dwa stałe fragmenty gry zapewniły Farerom zwycięstwo nad Litwą. W tych samych eliminacjach zremisowali zresztą 1:1 z Austrią.
7.06.2011. Wyspy Owcze - Estonia 2:0 - kolejne zwycięstwo, ale wynik lepszy niż gra. Wątpliwy karny zamieniony na gola przez Benjaminsena oraz skuteczna dobitka Arnbjorna Hansena po kolejnym karnym, potem już rozpaczliwe wybijanie po autach.
Bodaj najbardziej znanym graczem w historii farerskiej piłki jest Todi Jonsson. Napastnik ten był przez długi czas istotnym graczem FC Kopenhaga, jednak w pewnym momencie odmówił gry dla Wysp Owczych (ponoć zniechęcony brakiem wyników). Jest on jedynym reprezentantem Wysp Owczych jaki zdobył hat-tricka w oficjalnym meczu (3:1 w towarzyskiej potyczce z San Marino). Najlepszym strzelcem w historii reprezentacji pozostaje z dorobkiem 10 goli Rogvi Jacobsen, były gracz stołecznego HB Torshavn. Niestety, kariery zakończyli już obaj legendarni bramkarze Wysp Owczych - Jens Martin Knudsen (co ciekawe, swój ostatni mecz w reprezentacji zagrał przeciw Polsce, 0:4 we Wronkach) oraz Jakup Mikkelsen, zastępować ich próbuje obecnie mający za sobą epizod w Manchesterze City Gunnar Nielsen. Ważnym graczem i liderem drużyny pozostaje 34-letni Frodi Benjaminsen, natomiast mnie szczególnie podoba się gra Christiana Holsta - ten gracz SIlkeborgu ma może nieco drewnianą technikę (choć czasem potrafi skutecznie kiwnąć), ale niezłą dynamikę i siłę fizyczną, potrafi przepchnąć się przez rywala i pociągnąć akcję.
Najbardziej utytułowanym farerskim klubem jest HB Torshavn z 21 tytułami mistrzowskimi, popularny jest też lokalny rywal B36 Torshavn (9 tytułów), zaś moim ulubionym klubem jest B68 Toftir (właśnie spadli po dramatycznej walce do 1. deild
Największym sukcesem farerskiego klubu w Europie był awans B36 Torshavn do 2. rundy eliminacyjnej Pucharu UEFA w sezonie 2005/2006 - Farerzy zremisowali na wyjeździe z islandzkim IBV Vestmannoyar 1:1, u siebie wygrali 2:1 i awansowali dalej. W 2. rundzie stawili dzielnie opór duńskiemu Midtjylland - na wyjeździe przegrali 1:2 (co ciekawe, na mecz pofatygowała się grupa farerskich kibiców), u siebie wywalczyli remis 2:2, który jednak nie wystarczył. Z innych ciekawych wyników, w sezonie 2008/2009 HB Torshavn po porażce 0:3 na wyjeździe pokonał w 1. rundzie eliminacji LM Dinamo Tbilisi 1:0 (gol Hjalgrima Elttora, kolejny gracz nie do zdarcia, ważny dla Wysp Owczych od lat). Rok później ta sama drużyna przegrała w eliminacjach LM 0:5 z Salzburgiem, ale w rewanżu wygrała 1:0.
Co ciekawe, Wyspy Owcze mogą pochwalić się całkiem ładnymi stadionami.
Svangaskard, malowniczy stadion B68 Toftir:









