świetny wywiad z Lehmannem. Najbardziej rozwaliło mnie to:
Ciekawe metodyZacząłem medytacje gdy grałem w Arsenalu zaraz po tym, jak trener mnie posłał na ławkę. Zesłanie na ławkę jako bramkarz oznacza, że musisz zmienić klub, jeśli chcesz grać. Miałem 34 lata wtedy i mieliśmy przed sobą Mundial w Niemczech, gdzie walczyłem o miejsce z Kahnem. Nie było opcji, że nie gram. Zacząłem się inaczej przygotowywać mentalnie. Jak straciłem swoje miejsce, stwierdziłem: "Ok, muszę coś zmienić." Po 10 meczach, przekonałem trenera, żeby dał mi zagrać, ale kontynuowałem medytacje. Były one bardzo męczące, ale bardzo interesujące. Dlaczego o tym mówię? Wydaje mi się, że miało to ogromny wpływ na obronę rzutów karnych. Gdy wróciłem do podstawowej jedenastki, aż do końca sezonu, nie popełniłem żadnego błędu, bo zawsze się bałem, że stracę wtedy miejsce. Wiedziałem, że nawet, jeśli jest to rzut karny, po prostu muszę go obronić. Nie było innej opcji.
