Najbardziej mnie rozwaliło jak rano dyrektorka mi powiedziała, że rozmawiała z moimi nauczycielami z liceum i że widzi we mnie ogromny potencjał z dziećmi
i że wie, że mówiłem że raczej nie chciałbym pracować z dziećmi, ale może zmienię zdanie, a jak nie to przynajmniej będę miał doświadczenie i się przekonam, że naprawdę nie chcę i będę wiedział. Ale że może to mógłby być mój zawód i że na mnie liczy i trzyma kciuki trochę tak dziwnie. 
Śmiesznie pracować z takimi dziećmi, wszystkie dzieciaki pytają się, czy jestem nowy, czy tu pracuję, ile mam lat, ile mam wzrostu i skąd mam takie dziwne nazwisko
.
Wreszcie jakaś robota w zawodzie, choć dopiero jutro na szkoleniu dowiem się co w zasadzie będę robił 