Próbowałem zagrać w 2007 ale tak jak 2008 jest zwyczajnie GORSZY od 2006. To co mnie odpycha od tych managerów to szata graficzna, herby klubów (których nie ma oprócz ligi hiszpańskiej, holenderskiej, włoskiej...)
Dla mnie najlepszy jest 2006... grałem w nim Lechem Poznań, gdzie dograłem podajże do sezonu 2014/2015
Polecam takich zawodników jak (oczywiscie dostępnych od początku)
Dejan Rusic - strzelił ponad 200 ligowych bramek 
Imsirovic - solidny pomocnik Disljenkovic - bramkarz Bartosz Ława - naprawdę genialny na początkowego Lecha pomocnik lewy K. Kulig Marcin Bęben - takze bramkarz Łobodziński Konrad Gołoś - genialne udzerzenie zza pola karnego Paweł Strąk - co za pomocnik! Rebosio - Peruwiańczyk dobry obrońca środek-prawyJak ktoś chce jeszcze dobrych na pierwsze 2-3 sezony (Rusic, Imsirovic i wiele innych na całe lata jak się jeszcze jak u mnie rozwina) to nie ma sprawy zerknę na archiwum i pomogę
Powiem jeszcze tyle, ze za pierwszym sezonem byłem mistrzm Polski choc... przez 29 kolejek nie byłem na 1 miejscu! Dopiero w 30 kolejce zagrałem z Wisłą u siebie i wygrałem 1:0 (33' Reiss po podaniu Strąka) i Wisła spadła na wicelidera!
Potem straciłem tytuł ale w 3 sezonie znowu go wywalczyłem i juz do końca kariery managerskiej go nie oddałem...
Piersze sukcesy w Uefa to - ćwierćfinał z Werderem a potem regularne występy w LM (od sezonu 2009/2010) i 3 razy w finale ale tylko raz go wygrałem
Od podajże 2012/2013 w moim zespole zagrał... Javier Mascherano!!! To jedyny piłkarz tak znany u mnie w Lechu (generalnie miałem wiele talentów, których ściągałem jak mieli po 17-20 lat)
Wlasnie rozegralem 31kolejke PL. Chelsea przyjechalo na the Hawthorns. Spodziewalem sie jak zwykle, dobrej gry z mojej stronie i goli Essiena z 40metrów. Stało sie jednak nieco inaczej... moi pilkarze rozegrali fantastyczne spotkanie. Juz w 6 minucie wyszlismy na prowadzenie. W 38 bylo juz 2-0. Zaczalem sie wiec niepokoić.... spodziewalem sie za chwile 2 czerwonych kartek... Jednak ich nie dostalem.... a Essien mnie nie zawiódł 
Efektem tego była przerwana passa 8 zwycięstw z rzędu - nadeszły porażki... najpierw z Manchesterem City na wyjeździe, co uznałem za wypadek przy pracy, a później z Aston Villa. Najadłem sie nieco strachu, bo plasujący sie na 3 pozycji Arsenal, odrobił w te 2 kolejki 4 pkt, a ja pogodziłem sie w tym czasie z faktem, ze mistrzostwa niestety już nie zdobędę...Manchester mi sie zbytnio oddalił... pozostała mi walka o wicemajstra. Całe szczęscie ze mialem jeszcze puchar UEFA, gdzie mogłem poprawić morale mojej drużyny.... nie obeszło sie oczywiście bez problemów. W 1/4 trafiłem na HSV. Pierwsze spotkanie u mnie 1-1, mimo porażającej przewagi West Bromu. Pomyślałem - nie ma co się martwić, odrobimy w Hamburgu... no i odrobiliśmy, do 92 minuty utrzymywało sie 0-0 
Pierwsze 4 kolejki Premiership zakonczyly sie zwyciestwami, a moj genialny napastnik David Gigliotti zdobyl w nich 8 bramek 