Domek nr 10 (temat luźny) - Strona 10455

[Ilka]

Wdowców

Tak singiel w wieku 40 lat to trochę degeneracja.

ze co?

prosba o rozpiske od ilu dzieci i jakiego stopnia sformalizowania zwiazku czlowiek przestaje byc degeneratem

Słowo degenerat jednak jest nadużyciem z mojej strony. Nie mniej jednak jeśli masz 40 lat , nie masz rodziny, nie jesteś w długoletnim związku to jest z tobą ewidentnie coś nie tak. Oczywiście to moje subiektywne zdanie gdzieś tam z końca internetu ale tak to widze

A jak się nie trafiło na odpowiednią osobę z którą chciałoby się/można by było założyć rodzinę? To człowiek ma na siłę być z kimś, bo tak trzeba, bo tak wypada, bo ktoś stwierdzi, że jesteś "degeneratem" Teraz naprawdę ciężko jest z tym. Nie dość, że ludzie nie chcą zakładać rodziny, dobrze im się żyje samemu to jeszcze zadawalaja się relacjami na luzie, bez zobowiązań dla przyjemności, no tak jest wygodnie, bo nie wchodzi się sobie w życie. O ile jeszcze zrozumiem takie relacje 20 czy 30-latków to ludzi powyżej tego wieku już nie rozumiem. Ale cóż dużo osób ceni sobie wygodę, życie bez zobowiązań i "problemów". Niby internet powinien pomagać w poznaniu nowych osób, ale nie do końca tak jest ...

[1234]

Przecież ty pracując u buka powinnaś być ostatnią osobą poszukującą przez Internet, tylu chłopa dziennie się przewija, na pewno masz w czym wybierać

[matt_]

@j1mmy od razu zauważyłem tamto zdanie, ale nie chciałem ciągnąć tematu, zwłaszcza że w niczym by to nie pomogło i raczej nie chcesz rozgrzebywać okoliczności itd. W każdym razie przykro mi, los nigdy nie rozdaje po równo i czasem bez powodu zaczyna wymagać od człowieka więcej.

A w tej dyskusji o "singlach" nie chodzi chyba o to, że jak ktoś ma 40 lat i nie założył rodziny to jest jakąś niższą formą ludzką. Bardziej to, że człowiek jest jednak zwierzęciem stadnym i przebywanie wśród ludzi to źródło naturalnej dopaminy.

Przema poruszył w swoim poście ciekawą kwestię.

Niestety kuleje strasznie budowanie wizerunku rodziny jako pozytywnego obrazka w spoleczenstwie XXI wieku. Wrecz mam wrazenie, ze niektore media za cel postawily sobie zeby obrzydzic to jak sie da i widac, ze im sie to udaje.

Myślę, że to nawet nie jest kwestia mediów a skutek uboczny podejścia do relacji międzyludzkich "kiedyś jak coś się psuło to się to naprawiało", ale tak za wszelką cenę, bo nie wypadało się rozchodzić, mówić otwarcie innym o problemach, "bo co ludzie pomyślom". Zwiększa się świadomość, wiele osób wychowanych w tych pięknych latach 80. i 90. potrzebuje lub korzysta teraz z pomocy specjalistów, niektórych już z nami nie ma.

[Ilka]

Przecież ty pracując u buka powinnaś być ostatnią osobą poszukującą przez Internet, tylu chłopa dziennie się przewija, na pewno masz w czym wybierać

Nie szukam facetów z nałogami o których już wiem na starcie

[1234]

Przecież ty pracując u buka powinnaś być ostatnią osobą poszukującą przez Internet, tylu chłopa dziennie się przewija, na pewno masz w czym wybierać

Nie szukam facetów z nałogami o których już wiem na starcie

Czyli każdy kto bywa w punkcie jest spalony, nawet jak wysyła taśmę za 2 zł raz w tygodniu?

No tak to ty chłopa nie znajdziesz

[Ilka]

Przecież ty pracując u buka powinnaś być ostatnią osobą poszukującą przez Internet, tylu chłopa dziennie się przewija, na pewno masz w czym wybierać

Nie szukam facetów z nałogami o których już wiem na starcie

Czyli każdy kto bywa w punkcie jest spalony, nawet jak wysyła taśmę za 2 zł raz w tygodniu?

No tak to ty chłopa nie znajdziesz

Nie każdy. Ale tu większość przychodzi codziennie więc jak dla mnie to już jest jakiś nałóg

[venomik]

Skoro są alkoholicy, którzy kupują alkohol w różnych sklepach bo wstyd przed ekspedientkami, to może są ludzie uzaleznieni od hazardu, co to u różnych bukmacherów puszczają typy

[Mr.Chris]

Niby internet powinien pomagać w poznaniu nowych osób, ale nie do końca tak jest ...

Paradoksalnie to właśnie może być przyczyną. Kiedyś trzeba było włożyć dużo większy wysiłek w poznanie nowych ludzi i większość odbywało się w kręgu znajomych lub znajomych znajomych, a teraz masz dosłownie miliardy w promieniu kilkudziesięciu milisekund, więc jak zaczynają się problemy albo jak chce się spróbować czegoś nowego, to wszystko może być kwestią kilku kliknięć. Z tego powstała kultura wiecznego próbowania, czyli tinderowcy, którzy niezbyt sobie cenią wartości rodzinne, dopóki mogą próbować i się bawić. To natomiast pobudza brak zaufania, a bez tego nie zbudujesz solidnego związku.

[Przema]

Skoro są alkoholicy, którzy kupują alkohol w różnych sklepach bo wstyd przed ekspedientkami, to może są ludzie uzaleznieni od hazardu, co to u różnych bukmacherów puszczają typy

Nie dość, że nałogowcy, to w dodatku niewierni.

[venomik]

Z tego powstała kultura wiecznego próbowania, czyli tinderowcy, którzy niezbyt sobie cenią wartości rodzinne, dopóki mogą próbować i się bawić.

Mam znajomą (chociaż w sumie to powinienem mówić w czasie przeszłym), która była bardzo nastawiona na szukanie męża. Zbliżała się do trzydziestki i bardzo mocno w rozmowach z nią było widac, że kobieta w tym wieku, co nie ma męża ani dzieci, to już jest wybrakowana. Pierwsze spotkanie z nią to był wywiad środowiskowy: zarobki, plany na zycie, posiadane mieszkanie, chęć dzieci, itp. Później, jak się trochę lepiej poznalismy, to bylo nawet ciekawe obserwowanie jak funkcjonuje.
Z jednej strony osoba bardzo wierząca, w niedziele koniecznie do kościoła, czytała ksiażki religijne, wszędzie widziala znaki od Boga. A z drugiej strony zdarzały się jej nawet dni z 4 randkami z tindera.
Oczywiście do niczego na nich nie dochodziło poza rozmową, ale to było bardzo uderzające - ciezko w trakcie godzinnej rozmowy poznać drugą osobę, a co dopiero ocenić czy jest kandydatem na męża. No i tak czysto logistycznie ja bym się kompletnie pogubił kto jest kim i co powiedział.

[Kluchman]

Niestety kuleje strasznie budowanie wizerunku rodziny jako pozytywnego obrazka w spoleczenstwie XXI wieku. Wrecz mam wrazenie, ze niektore media za cel postawily sobie zeby obrzydzic to jak sie da i widac, ze im sie to udaje.

W sumie to nie. Raczej cytując klasyka "maski opadły" i ktoś zaczął głośno mówić, że to całe małżeństwo, dzieci i "tradycyjne wartości" to wcale nie są takie fajne jak na obrazkach. A okoliczności też się mocno zmieniły, bo kobiety mają praktycznie równe możliwości zarabiania pieniędzy jak mężczyźni, w temacie mieszkań "wolny rynek" dał ludziom w pysk cenami itd. W dużych miastach praktycznie co drugie małżeństwo kończy się rozwodem. Temat, o którym książkę można napisać.

[1234]

Myślę że duży wpływ może mieć to, że kobiety są faworyzowane, że mają lepiej w sądach i taki przeciętny facet się trzy razy zastanowi czy chce walczyć o kontakt z dzieckiem z jakąś jebnietą zawistna babą

[Kluchman]

Zbliżała się do trzydziestki i bardzo mocno w rozmowach z nią było widac, że kobieta w tym wieku, co nie ma męża ani dzieci, to już jest wybrakowana. Pierwsze spotkanie z nią to był wywiad środowiskowy: zarobki, plany na zycie, posiadane mieszkanie, chęć dzieci, itp.

Po części słusznie. Zarobki, mieszkanie to już przesada, ale dobrze już na początku sprawdzić, czy ma się zbliżone oczekiwania i cele. Jak jedna osoba jest bardzo wierząca, a druga nie, to szkoda czasu. Jak jedna chce mieć dzieci, a druga nie chce, to też relacja nie ma perspektyw na "żyli długo i szczęśliwie".

[DDK]

Jak jedna osoba jest bardzo wierząca, a druga nie, to szkoda czasu.

czemu? Ja jestem niewierzący, a nie miałbym żadnego problemu z kimś, kto jest wierzący. W ostatnim związku byłem prawie rok i kobieta, z ktorą się spotykałem chodziła co tydzień do kościoła, organizowała spotkania DDA na salkach dzięki współpracy z parafią i nawet dość mocno ją zachęcałem do tego. Co więcej dzięki bardzo dużo dzięki temu dyskutowaliśmy o podejściu do życia, etyce, moralności, sumieniu i podobnych kwestiach.

Co do dzieci to już bardziej się zgodzę, aczkolwiek ja też kilka lat temu miałem "w dłuższej perspektywie" plan mieć syna, a teraz przyznam, że chęć posiadania dziecka mi całkowicie przeszła. Gdybym znalazł odpowiednią matkę to być może, ale na razie mam sto innych priorytetów niż posiadanie potomstwa, z tym że biorę pod uwagę, że możę się to zmienić. Jasne, że gdybym miał kobietę, która by naciskała, żeby mieć dzieciaka "teraz i już" to pewnie cięzko byłoby się dogadać, ale jeśli ktoś mi powie, ze "na pewno kiedyś będize chciał dziecko" to myślę, że też nie miałbym z tym problemu. Raczej podszedłbym do tego tak, że jeśli za rok/dwa/trzy stwierdzę, że "to ta jedyna" to wtedy jest duża szansa, ze zmienię zdanie. A jeśli stwierdzę, że to jednak nie to, to pewnie z innych względów niż rożnica zdań w sprawie posiadania potomstwa.

[johny batonik]

Użytkownik @j1mmy napisał to co każdy miękiszon boi się przyznać, bo właśnie takie są reakcje potem "nie mów mi jak mam żyć blabalbal". Masz 40 lat i przez ten okres nie stworzyłeś nic = coś jest z Tobą nie tak.

I pisanie tutaj, że ktoś sobie wybrał taką drogę w życiu, że posiadanie dziecka to nie jest cel nadrzędny. No właśnie jest, stworzenie rodziny powinno być celem nadrzędnym każdej zdrowej osoby. Wybranie każdego innego trybu życia, czyli wieczne singielstwo, albo brak potomstwa z wyboru bo ograniczyłoby to sposób życia, to jest upadek społeczeństwa. Ludzie łączą się w pary i zawsze będą łączyć, bo jesteśmy zwierzętami stadnymi. Kisnę z beki jak słyszę jak jakieś kobietki lat 26 i młodzi biało rycerze wypowiadają się w stylu "niech każdy żyje jak chce, brak potomstwa, wieczne podróze i singielstwo całe życie też jest ok" - nie powiedział tak żaden 40 latek, który wraca do pustego domu